Her devirde hakim bir kuvvet vardır. Ona tabi olmak zamanın gereğinden kabul edilir. Vatanseverlik ve onurunu bu felsefeye uydurarak küplerini doldurmayı bilenler bu memlekette refah içinde yaşarlar, bu ilkenin tersine hareket edenler dedikodular içinde boğularak asılırlar, kesilirler, sürülürler, sürünürler...
Kişi çoğu kez kendi gerçek niyetinin farkındadır ama gerçek niyetinin kabul edilemeyeceğinden korktuğundan, içinde bulunduğu sosyal ortama uygun, göstermelik bir amacın arkasına saklanabilir.
Yaşam başarısını gönlünce gerçekleştirmiş kişiler, ömürlerinin sonunda, "Bu hayatta ben var mıydım? Bu hayat benim gönlümün istediği hayat mıydı?" diye sorduklarında, "Evet, vardım; bu benim gönlümün istediği hayattı, yaşamı tribünlerden seyretmedim, sahanın içindeydim!" diye yanıtlarlar. Ömürleri "iyi ki"lerle doludur ve mutlu ve doyumlu olarak bu dünyadan ayrılırlar.