Kitap, Edip Cansever’in seçme şiirlerinden oluşuyor. Ancak benim bu kitabı okumadan önce de çok sevdiğim ve karşılaşınca yine çok etkilendiğim, bu paragrafı yazmama sebep olan “Mendilimde Kan Sesleri” şiiridir.
Bu şiir geçmişten günümüze çok güzel bir Türkiye insanı portresi çiziyor okuruna. Güzel ama acı, hüzünlü, gerçekçi bir portre. Şiirin sonunda ifade edildiği üzere memleketimizin hali; dağılmış akşamüstleri pazarlarını(çöplerini-çirkinliklerini-dağınıklığını, karmaşasını) andırıyor. Ve elimizden -ülkemizin her soruna, dağınıklılığına, çarpıklığına- ani gelip giden hüzünlerden başka bir şey gelmiyor.
“Ah güzel Ahmet Abim benim
Gördün mü bak
Dağıtılmış pazar yerlerine benziyor şimdi istasyonlar
Ve dağılmış pazar yerlerine memleket
Gelmiyor içimden hüzünlenmek bile
Gelse de
Öyle sürekli değil
Bir caz müziği gibi gelip geçiyor hüzün
O kadar çabuk
O kadar kısa
işte o kadar.”