Okumak ve koşmak, benim için tutku ve özgürlüğün buluştuğu iki yol. Okumak zihnimi yeni dünyalara açarken, koşmak okuduklarımı içselleştirdiğim bir meditasyon. Her adımda tutku, her satırda yeni bir keşif.
Görmezden gelmek, mutluymuş gibi yapmak ya da güçlüyü oynamak yetmezdi. Zafer, unutmak ya da kaçmak değil, rüzgarın içinden geçebilmekti. "İçinden geç kızım" dedi Gülşah kendine. "Kaldır başını, içinden geç rüzgarın, bırak savrulsun üstün başın, saçların, ruhun, bedenin, zihnin... Yürü." Gülşah gibiler severdi engelleri. Üstesinden gelinecek sorunlarla daha güçlü hissederlerdi kendilerini.
Evet. Her şey çoktan oldu oğlum. Tüm yaşamlar zaten yaşandı ve bitti. Bizler yaşanmış ve bitmiş olan dünya deneyimini tekrar tekrar izliyoruz sadece. Okuduğun kitabı tekrar okumak gibi...