"Her şeye rağmen bu dünyada şarkılar söyledik." Seni düşününce bu söz geliyor aklıma. Her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik, yan yana fotoğraflar çektirdik, güldük, sevindik, eğlendik.
Uykularımızdan uyanıp uyanıp birbirimizi öptüğümüz günleri unutalım mı? Sabahları günaydınlar dediğimizi, böylece günlerin aydınlandığını... Ama çok da hatırlamayalım artık neme lazım, şeytan doldurur.
İnsan her şeye alışıyor. Bu iyi mi, kötü mü halen bilmiyorum ama işe yaradığı kesin. Ama yine de nadiren de olsa ilginç şeyler oluyor ve eski alışkanlıklarla ilk iş telefona sarılıp sana anlatma ihtiyacı duyuyorum. Ayrılığın en kötü tarafı şahidini kaybetmek sanırım.