alevv

"Her şeye rağmen bu dünyada şarkılar söyledik." Seni düşününce bu söz geliyor aklıma. Her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik, yan yana fotoğraflar çektirdik, güldük, sevindik, eğlendik. Uykularımızdan uyanıp uyanıp birbirimizi öptüğümüz günleri unutalım mı? Sabahları günaydınlar dediğimizi, böylece günlerin aydınlandığını... Ama çok da hatırlamayalım artık neme lazım, şeytan doldurur.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bazen, az önce şuralardaymış da kaşla göz arasında kaybolmuş bir eşyamı arar gibi, seni ararken buluyorum kendimi. Bulduğum gibi de kaybediyorum.
Unutmak da tuhaf mesele. Hayatta kalabilmek için birçok şeyi unutmak zorundayız.
İnsan her şeye alışıyor. Bu iyi mi, kötü mü halen bilmiyorum ama işe yaradığı kesin. Ama yine de nadiren de olsa ilginç şeyler oluyor ve eski alışkanlıklarla ilk iş telefona sarılıp sana anlatma ihtiyacı duyuyorum. Ayrılığın en kötü tarafı şahidini kaybetmek sanırım.
babamın yazısı iyi değil de, daha doğrusu boşu boşuna yazmaktan hoşlanmaz. Ama herkes gibi güzelce imzasını atar, kalemini yalar. Ama hiç mektup yazmaz. ‘Ağzınla söyleyemeceğin bir şeyi, kaleme dayanıp yazmak neye yarar? der.’