Neden bayım, benim de konuşmama izin verilmeli ve konuşacağım da. Ben çocuk ya da bebek değilim. Siz de benim dediklerime kulak vermelisiniz, eğer buna katlanamıyorsanız, kulaklarınız tıkayın. Dudaklarım öfkemi kusmalı, aksi takdirde yüreğim parçalanacak. Yüreğimi kurtarmak için artık sözlerime gem vurmayacağım.
Vaktimiz olduğunu düşünerek her şeyi erteliyoruz. İyiliği, mutluluğu, sevinci, sevdiğimize onu sevdiğimizi söylemeyi... Fakat zamanımızın az olduğunu bir şekilde öğrendiğimizde o küçücük zamana çaresizce her şeyi sığdırmaya çalışıyoruz. Keşke biraz içimizden geldiği gibi yaşasak.