Umut ışığımdın.
Eski bir rüya gibi kaybolacağım.
Üzülmek için yorgun yüreğim;
İnsan üşüyor.
Kalbinle tut ellerimi sıkıca.
Bu karanlık dünyada kendime yarattığım ışık…
Aramızda erişilmez bir uzaklık,
Tutkulu kalplerimiz.
Bir mikrop gibi kalbe girdi mi,
Çürütür; kötülük dağılır etrafa,
Önünü alamadığın tüm günahlar gibi.
Sarı ışıklar altında gözlerimi yumuyorum.
Unutmayı uyutmaya çalışıyorum;
Rüyaları hatırda tutmaya…
Yeminleri bozamaz mı sevda?
Adımlayamaz mı abdallar gibi?
Kalmaya kulaç atamaz mıyız ela okyanuslarda?
Deli korsan gibi sevda yükü,
Kovalar durur kaçtıkça.
Zamanı fark ettirmeden gezdirir durur evreni;
Tüm kapıları açar kapatır peşi sıra.
Elipste öyledir ki, korsan peşimize çok yakın;
Biz onun ardına çok uzağız.
Kim kovalar, belli olmaz.
Bazen sevda peşimizde koşar sanırız;
Bazen uzaktan yetişmeye çalışırız.
“Sevda nerede?” oynar dururuz.
Öyledir ki, sobelenen kazanır bu kez.
Dalgalar saklar günahları;
Vurmaz gözyaşları gibi kıyılara,