Kim bilir, diye ekledi. Belki de herkese karşı iyiyimdir ama bunu onlara göstermiyorum. Çünkü bunu gösterdin mi anında tepene çıkarlar. İnsanlar nasıl hep bataklıkta kuru yükseltilerin üzerine basmaya çalışırlarsa iyi insanların da öyle tepesine çıkar, çamurlu ayaklarıyla onları ezerler.
Ama çanın her vuruşundan sonra son ses kırıntıları da diniyor. Daha da büyüyen sessizlik, bir nehir gibi kırlara dökülerek her şeyi içine alıyor, her şeyi kendiyle örtüyor. Uçsuz bucaksız bir boşlukta yüzüyor ruh ve yalnızca erişilmez yıldızların ışıdığı,yaşadığı boşluk okyanusunda tek bir iz bile bırakmadan eriyerek karanlıkta bir kibrit alevi gibi sönüyor.