Henüz en güzel yıllar yaşanacak olanlarken, yaşamı durdurmakla yetinmeyip karanlık çukuruna çeken savaşla tanışmak zorunda kalır Sultanmurat. Babasının gidişiyle sığınacak sıcak bir omuz bulamaz olur ama bir şey onu diri tutar. Mirzagül
Gözlerinin içine baktığında babasının yokluğunu,cılız samanların ısıtamadığı sınıfını,bitmeyen savaşı, açlığı, olanları ve olacakları unutturur güzel sevgilisi Mirzagül.
Omzundaki koca yükler genç bedenine yapışıp muratı bir bilinmezliğe, bozkıra,hasrete sürükler.
"... Ah Mirzagül,ah! Mirzagül bikeş
Ben sonsuz mavilerde uçan gökgüvercin
Sen de kanadın kanadımda uçan eşimsin. "
"