İnsanın ne kadar zoruna gitsede görmezden gelir bazen sevdiği insanın açıklarını,
göze çarpmıştır halbuki, ve hala denk gelmeye
devam ediyordur,
nasıl bi çaresizlik acaba bu,
kalbin içten içten ağlarken yüzüne bakıp gülmek, yada nasıl bir yürektir ki kaldırmaya mecbur, tutsa yüreğine ağır, tutmasa hasrete mahkum, öylesine bir boşluğun içinde sürükleniyorsun işte,
ve sürüklendikçe yoruluyorsun, ağır geliyor,
Kalbinin en hassas noktasında oluşan bir kanser gibi tedavi görmeye muhtaç hissediyorsun kendini, doktoruna gitmek isterken
anlıyorsun meğer onun seni öldürmek istediğini...