Kitabı bitirmeden yorum yapmak bana çok ters olsa da yapmak istiyorum, yapcam banane
Kitapta gerçekçi olmayan mantık hatası diyebileceğimiz kısımlar zihnimizi tırmalıyor, aslında victor hugo nun önceki kitaplarında realist bir tutumu olduğunu, ruhsal incelemelerinde çok başarılı olduğunu düşünmüştüm ama notr dame da olmadı bu, cık.
Metaforların başarısız kaldığını düşünüyorum, çarpıcı etkiden uzak kalmış diyebilirim.
Nerde o marquezin 10 yıl durmadan yağan yağmuru nerde quasimadonun esmeraldayı dar ağacından kurtarması...
Bakalım sonu nasıl gelecek diyorum ve bitirdikten sonraki yorumumu sabırsızlıkla beklediğinizin farkındayım anxjsjxıjajzaka
Tolstoy'un her eserinde okuyucuya mesaj vermek isteyen bir yazar olduğunu tekrar görüyoruz..Peki ne yapmak istiyor bu Tolstoy?? bizi ölümden korkan makinelere mi dönüştürmek istiyor, yoksa ölümün farkına varan Carpe Diem diyerek yaşayan insanlara mı dönüştürmek istiyor??
Ne istediğine siz karar verin, ama Tolstoy un bu ders veren hoca rolü beni gerçekten rahatsız ediyor!!
Okurken gözlerinizden akacak yaşlara engel olamayacağınız sayfalar..21. Yüzyılda insanlığımızdan tekrar tekrar utandığımız günlerde savaşın iğrençliklerini gözler önüne seren sayfalar...
Öfke, açgözlülük, kıskançlık, oburluk, şehvet, gurur, tembellik; evet 7 büyük günahın kapitalizmin kuşatması altında olan Macondo da nasıl nefes bulduğunu somutlaştıran Marquez anlatımında yer yer sıkıcı olabilir ama her güzel kitabın sıkıcı bölümleri vardır dimi?
Devrimci ruha sahip okurların okuması gereken altın incilerden..