Onların değil, kendi huzurunu öncelemeye başladığında “yalnızlaşmaya” başlarsın. Bu normal ve yerli yerinde bir sadeleştirmedir. Seni hayatında sadece kendi boşluklarını, ihtiyaçlarını dolduran, her istediğinde istediği yola sürükleyebileceklerini biri olarak konunlandırılanların artık işine gelmiyor olursun. Kaybetmen gerekenleri kaybetmenin en doğru yolu budur. İhtiyacın olan sadelik böyle bir sadeliktir.
Öyle yoğun hisler içindeydim ki içimdeki bu kargaşa bana fizilksel olarak acı veriyordu, boğulan birinin yapacağı gibi elimi ağrıyan kalbimin olduğu yere, gögsüme sertçe bastırmak zorunda kaldım.