Bazı kitap isimleri vardır,ilk görüşte aşık eder kendine.Merak ediyorum,sizin ilk görüşte ismine aşık olduğunuz kitap hangisi? Benimkisi Ziya Osman SABA'nın "MESUT İNSANLAR FOTOĞRAFHANESİ"
Mesela bakınız,ben ümit kelimesinin aynı zamanda korku ifade ettiğini düşünürüm.Çünkü ümit,olması ve olmaması ihtimali olan bir şeyin olacağını farz etmektir.
Şimdi "Yerdeki çizgilere basmamaya gayret ederek yürümek." vardı.Sırf yaşımız ilerledi,26 olduk diye bize artık yakıştırmıyorlar bunu.Deli sanıyorlar,akli dengesi bozuk.Oysa kaldırım taşlarında ki hep beyaz renklere,hep ortadaki boşluklara basarak büyüdüm ben.Birisi de çıkıp,"Ne güzel işte çocuk kalmış,inşallah hiç büyümez." demiyor.Delidir deli deyip geçiyor,üstelik acıyorlar sağ olsunlar.Dünya böyle bir yer sanırım.Ya da sanmaya gerek yok,böyle böyle.