...
Unutarak ve vedalaşarak geçilen durakların
Birinde inmemiz gerekir
Bindiğimiz düşlerden!
Hayat belki başka biri yapar bizi
Bir melodram öğesi olarak
Umudun da,umutsuzluğun da aşıldığı
O altın dengede
Biliriz içimizdeki avdan yorgun dönen akşamlar
Ne kadar bütünlese de
Parçalar.
"Gidişini seyrettim,arabanın sokağın sonundaki köşeyi dönmesini bekledim,sonra bahçe kapısını çektim.Sırtımı kapının kanadına yasladım ve bir çocuk gibi ağladım."