İyi akşamlar arkadaşlar sizlere evlad Acısı yaşayan ama bu acısıyla yaşayıp kendine dönmeye çalışan bir kadının hayatının anlatıldığı mitolojik, spirütel dönüşüm, kuantum bilgisi ve şifalandırmanın anlatıldığı güzel bir kitapla geldim.
Kitap yazar @ozlearikan hanımın #neva isimli kitabı.
Neva çok sevdiği evladı Alp'i kaybedince içine kapanır gün geçtikçe daha da vahim bir durum olur. Ama bir gün Neva kendini bulmaya karar verir ve Guatemala'ya gider orada arkadaşı ile bir yolculuğa çıkar öyle güzel bir yolculuk ki Göbekli tepe'den, Karahan tepeye, Soğmataş'a uzanan antik dönemlere kadar giden bir yolculuk. Bir kadının kendini bulma yolculuğu anlatılıyor ama bizlere de bence yol gösteriyor.
Neva bu yolculukta aradığını bulacak mı acaba?
@fenikskitap
@ozlearikan
@okuyankuzenler
#tavsiyekitap #vuslatınkitapkurtları #terskargaylaokuyoruz #fenikskitap
Bugün sizlere gerçek, içimizden olan ama bir o kadar fark edilmemiş bir hayat hikayesi ile geldim. Ben çoğunlukla insanları aynı hayatları yaşıyor gibi nitelendirirdim bundan kısa bir süre öncesine kadar ancak şimdi balkonumda oturduğunda yanan her bir ev ışığında acaba ne hayatlar yaşanıyor diye düşünüyorum işte bugün de böyle bir kitapla geldim Bu kitabın sayfalarını çevirirken, aslında bir insanın kalbine dokunduğunuzu hissediyorsunuz. Ayşegül Elhakan’ın "Ben Olmadan Önce" romanı benim için tam olarak böyle bir deneyim oldu.
Henüz 20 günlükken başlayan, 13 yaşında ikinci kez tekrarlanan bir terk edilme hikayesi bu... "Yuva" dediği, sığındığı yerlerin ansızın elinden kayıp gitmesi; aidiyet duygusunun, kimsesizliğin ve insanın en derin yarası olan "köklerini arama" çabasının gerçeğe dönüşmüş hali bu hayat kitabı.
Kitabı okurken yazarın yaşadığı o büyük yüzleşmeler, o buruk çocukluk ve gençlik yılları içime öyle bir işledi ki... Hem derin bir hüzün hissettim hem de her şeye rağmen hayata tutunmayı başaran o güçlü kadının mücadelesiyle içsel bir bağ kurdum. Yazarın Müge Anlı’ya kadar uzanan o gerçek yaşam mücadelesini, ki ben pek tv seyretmem, hayal kırıklıklarını ama en çok da pes etmeyişini okumak, kelimelerin çok ötesinde bir duygusallık bıraktı bende. Kendimden, kendi içsel sorgulamalarımdan çok şey buldum bu sayfalarda.
Sadece bir hayat hikayesi değil; insanın kendi küllerinden nasıl yeniden doğabileceğine dair çok sarsıcı, çok gerçek bir yüzleşme. O bir anka kuşu bence. Peki siz de bir anka kuşu olabilir misiniz?
Reklam
Ahh Ercan ahh...Duygu ve Düşünce
Araf; boşluk ,sıkışmışlık duygusu uyandıran bir kelime ben de.
Araf ;
daha önce de yorumlarda belirttiğim gibi incelemelerini okuduğum sevgili Alper kitap yazsa nasıl olur diye düşünürdüm yazmış, güzel de olmuş emeğine, yüreğine sağlık, kalemin daim olsun .Kitap yorumuma gelince; bu kadar olayın bu kadar insanın arafta kalması beni şaşırttı... Hep mi kaybedilir...Ercan çocukluğu sorunlu, baba sevgisi görmemiş, annenin eleştirilerine maruz kalarak büyüyen bir çocuk. Meslek seçiminde bile ailenin, babanın baskısı, otoritesi var. Diğer karakterler Beren, Adara,Sezer, şerefsiz Şeref enişte...Onlarında hayatları Ercan'a çıkıyor... O kadar çok şeye dokunmuşsun ki bu beni yordu açıkçası... Keşke sonu böyle olmasaydı daha farklı olabilir miydi acaba Neyse yazar sensin Ben okur olarak olayların içine girdim kafamda kurgular yarattım. İçine girdiğim Roman benim için güzeldir... eline emeğine sağlık,
Alper'cm 
Alper Turgay Cehiz
Dip not:Biraz 
Mahir Ünsal Eriş,azcık da 
Tarık Tufan tadı aldım ...
Okuru bol olsun, İçimizden birinin kitabını okumak isteyen okusun... herkese keyifli okumalar...
Araf ;
daha önce de yorumlarda belirttiğim gibi incelemelerini okuduğum sevgili Alper kitap yazsa nasıl olur diye düşünürdüm yazmış, güzel de olmuş emeğine, yüreğine sağlık, kalemin daim olsun .Kitap yorumuma gelince; bu kadar olayın bu kadar insanın arafta kalması beni şaşırttı... Hep mi kaybedilir...Ercan çocukluğu sorunlu, baba sevgisi görmemiş, annenin eleştirilerine maruz kalarak büyüyen bir çocuk. Meslek seçiminde bile ailenin, babanın baskısı, otoritesi var. Diğer karakterler Beren, Adara,Sezer, şerefsiz Şeref enişte...Onlarında hayatları Ercan'a çıkıyor... O kadar çok şeye dokunmuşsun ki bu beni yordu açıkçası... Keşke sonu böyle olmasaydı daha farklı olabilir miydi acaba Neyse yazar sensin Ben okur olarak olayların içine girdim kafamda kurgular yarattım. İçine girdiğim Roman benim için güzeldir... eline emeğine sağlık,
Alper'cm Alper Turgay Cehiz
Dip not:Biraz Mahir Ünsal Eriş,azcık da Tarık Tufan tadı aldım ...
Okuru bol olsun, İçimizden birinin kitabını okumak isteyen okusun... herkese keyifli okumalar...
#seişiyokomizo 1931 yılında ilk polisiye romanı #honcincinayetleri eserini kaleme alırken ünlü dedektif karakteri Kosuke Kindaiçi ile vakayı çözmeye çalışır. Bu karakter aynı zamanda 77 kitabında yer alan kıvrak zekaya sahip yakışıklı dedektifimiz. Yazar zorlu hayat koşullarında, hastalık sürecinde hayatta kalmış ve yetmiş dokuz yaşında yaşamı son bulmuş. Bu eseri de beyaz perdeye aktarılanlar arasında. Japon polisiye yazarlarında önde gelen isimlerden biri Seişi.
Romanında dedektifin romanı için araştırmaya başladığı olay; İçiyanagi ailesinin ferdlerinden kırklı yaşlarda Kenzo'nun evlendiği gece karısı ile katledilmiş olarak bulunması, o gece duyulan kanuna benzeyen bir japon çalgısı olan kotonun sesi, kotoyu çalmak için özel olarak kullanılan sadece üç parmağa sahip meczup yaralı yüzünü maskeyle gizleyen adamın Kenzo'yu mahalleye sorması, aileden polisiye roman tutkunu erkek kardeş Saburo'nun şüpheli davranışları, Kenzo'nun yıllıklarında öne çıkan nefret edilen kişi ve bu kişiden gelen esrarengiz mektup... Hepsi birleşince acaba bu ikili nasıl öldü diyor insan ve eser sonunda vay be diyorsunuz kısa ve etkili, tavsiye ederim.
Reklam değil.
@ithakiyayinlari
Kaçırdığımız Şey Belki de Hayatın Kendisi1000Kitap
Matt Haig'in 
Gece Yarısı Kütüphanesi beni yıllar sonra bile unutamayacağım kadar etkilemişti. Belki de o dönemde kendi hayatımı, verdiğim kararları ve "Acaba farklı seçimler yapsaydım nasıl bir hayatım olurdu?" sorusunu sık sık düşündüğüm için kitapla aramda çok güçlü bir bağ kurulmuştu.
Bu yüzden 
Gece Yarısı Treni'ne büyük bir heyecan ve yüksek bir beklentiyle başladım. Sanırım benim için tek sorun da buydu.
Öncelikle şunu söylemeliyim ki bu kötü bir kitap değil. Aksine, çok değerli bir mesajı var. Yaşarken fark edemediklerimizi, hırslarımız uğruna ihmal ettiğimiz insanları, ertelediğimiz sevgileri ve kaçırdığımız anları düşündürüyor. Wilbur'un hayatına dönüp baktığı yolculuk boyunca ben de zaman zaman kendi hayatıma dönüp baktım.
Ancak Gece Yarısı Kütüphanesi'nin bende yarattığı etkiyi bu kitapta bulamadım. Hikâye yer yer yavaş ilerledi, bazı bölümlerde olayların biraz daha hızlanmasını bekledim. Okurken sıkıldığım anlar da oldu. Bu nedenle kitapla duygusal bağ kurmam beklediğim kadar güçlü olmadı.
Yine de kitap bittiğinde aklımda kalan şey şu oldu: Hayat bazen sadece büyük başarıları kovalamaktan ibaret değil. O başarı yolunda yürürken yanımızdaki insanları, sevgiyi ve yaşadığımız anları da görebilmek gerekiyor.
Benim için Gece Yarısı Kütüphanesi yerini tutamadı ama yine de düşündüren, farkındalık yaratan ve okuduktan sonra insanı kendi hayatını sorgulamaya iten bir kitaptı.
Belki de bazı kitaplar doğru zamanda karşımıza çıktığında daha derin izler bırakıyor...
Gece Yarısı Treni
Gece Yarısı Kütüphanesi beni yıllar sonra bile unutamayacağım kadar etkilemişti. Belki de o dönemde kendi hayatımı, verdiğim kararları ve "Acaba farklı seçimler yapsaydım nasıl bir hayatım olurdu?" sorusunu sık sık düşündüğüm için kitapla aramda çok güçlü bir bağ kurulmuştu.
Bu yüzden Gece Yarısı Treni'ne büyük bir heyecan ve yüksek bir beklentiyle başladım. Sanırım benim için tek sorun da buydu.
Öncelikle şunu söylemeliyim ki bu kötü bir kitap değil. Aksine, çok değerli bir mesajı var. Yaşarken fark edemediklerimizi, hırslarımız uğruna ihmal ettiğimiz insanları, ertelediğimiz sevgileri ve kaçırdığımız anları düşündürüyor. Wilbur'un hayatına dönüp baktığı yolculuk boyunca ben de zaman zaman kendi hayatıma dönüp baktım.
Ancak Gece Yarısı Kütüphanesi'nin bende yarattığı etkiyi bu kitapta bulamadım. Hikâye yer yer yavaş ilerledi, bazı bölümlerde olayların biraz daha hızlanmasını bekledim. Okurken sıkıldığım anlar da oldu. Bu nedenle kitapla duygusal bağ kurmam beklediğim kadar güçlü olmadı.
Yine de kitap bittiğinde aklımda kalan şey şu oldu: Hayat bazen sadece büyük başarıları kovalamaktan ibaret değil. O başarı yolunda yürürken yanımızdaki insanları, sevgiyi ve yaşadığımız anları da görebilmek gerekiyor.
Benim için Gece Yarısı Kütüphanesi yerini tutamadı ama yine de düşündüren, farkındalık yaratan ve okuduktan sonra insanı kendi hayatını sorgulamaya iten bir kitaptı.
Belki de bazı kitaplar doğru zamanda karşımıza çıktığında daha derin izler bırakıyor...
Gece Yarısı Treni
Kitabın adı:Yalnız Adamın Düşleri
Yazarın adı: Nadir Gezer
Sayfa sayısı:216
Yazarın bu kitabı destan türünde. Zevkle okunuyor yalnız bir adamın yaşamını kaleme almış.
Mehmet usta doğayı çok seviyor toprakla uğraşıyor ekip biçiyor türlü türlü ürünler yetiştiriyor. Arıları da arıları da çok seviyor arıcılık yapıyor bol bol bal yiyor Mehmet usta.
Bir gün güzel bir kız görür ona aşık olur onu çok sever o da onu sever kızın ismi Şerife evlenirler mutludurlar Mehmet usta tarlaya gider Şerife ona yemek götürür mutlu mutlu Yaşar giderler acaba kitabın sonu nasıl okumanızı tavsiye ederim bence okuyun.
Okuyalım okutturalım kitapla kalın.
Reklam
Reklam