163’ÜNCÜ MADDE
Bu kanun maddesi, şimdi de dinden bahsetmek, dinden faydalanmak cesaretini gösteren, medrese içinde ve sarık altında yetişmiş, medrese ve sarık düşmanı Şemseddin Günaltay’ın hediyesidir. Topyekûn İslâmiyeti topyekûn kanun dışı sayan ve onu telkin mevzuunda en küçük hareketi en büyük fezahet diye gösteren bu madde, tarih boyunca müslümanlığa edilebilmiş hakaretlerin en ağırını, bu müslüman millete yöneltilmiş tecavüzlerin en şenîini belirtici bir ruh ve zihin haletine bağlanmalıdır. Sadece 27 yıllık özüyle Halk Partisini ifade eden bu ruh ve zihin haletine göre, 163’üncü madde içinde şöyle bir emr-ü irade vardır:
“–Bu milletin yüz karası dinidir; ve bu yüz karasından daha kötü bir şey; daha iğrenç bir nesne yoktur. Bunu açıkça söyleyemediğimiz için herkesi kendi tek başına, hırsızlık eder veya cinayet işler gibi ibadette serbest bırakıyoruz. Fakat bu ibadetin ve bu ibadet etrafındaki hisler ve fikirlerin mâşerî ve içtimaî her tecellisi yasaktır. Kimse kimseye (Allah’tan kork! Din emrediyor!) bile diyemez.
Dinî hisleri uyandırıcı her telkin şu kadar ay veya sene hapis veya…..”
Bir memleketi, kendi öz ruh kökünden utandırmaya ve bu ruh kökünün icaplarına dair söz söylemeyi suç saymaya kadar giden bir kanun, eğer o memlekete dışardan musallat bir işgal rejimine ait değilse, kime ait olabilir? Halk Partisine!.. Zira cihanda hiçbir yabancı işgal kuvveti düşünülemez ki, bu vatanı, Halk Partisinin aldığı kadar merhametsiz bir işgal altına alabilsin… Hele demokrasi iddiası güdülen bir âlemde, Firavunlar ve Nemrudlar asrının bile tanımadığı bu hürriyetsizlik müeyyidesi ve söz, tebliğ ve telkin masumiyetini ihlâl edici bu korkunç cendere ne demektir?
Şapkasının biçiminden potininin bağına kadar taklit ettiğimiz Amerikada protestanlığın ağzına böyle bir gem vurulsa,
Reklam
""Geçmiş yabancı bir ülkedir" diyor L.P. Hartley. "Orada her şey farklı yapılır" diye devam ediyor. Acaba anılarımızın ne kadarını doğru hatırlıyoruz? Bana kalırsa insan zihni, her ziyarette başka şeylerle karşılaştığın garip bir müze. İçinde gezerken bazen "Bu parçayı hiç görmemiştim” diyebiliyorsun. Bazılarının rengi aklında başka kalmış, bazıları belki hiç oraya koyulmamalıymış gibi."
İnsan hayatta edindiği deneyimlerle, tekrar dünyaya gelip yaşantısına çekidüzen verebilseydi ne iyi olurdu! Ama hangi yaşantı? Acaba benim elimde mi? Ne yararı var?
Acaba bir baştan bir başa hayat, gülünç bir kıssa, inanılmaz ve ahmakça bir masal değil midir?
Reklam
Reklam