NK

…hangi acı çekilirse çekilsin anneye ağlanıyor en çok…
Reklam
İnsan, kendini bıçakladıkça daha da sığınıyor kanına ve ölmemeyi öğreniyor vaktinden önce.
Niye acı çektiğini bilmeden acı çekmek ve bunların hiçbir yere ve hiçbir şeye ulaşmaması beni kendi acımın bile yanında yabancı bıraktı.
Ah eski ağrılarımı bulsam eski gözyaşlarımı, eski mahzunluklarımı bulsam ah bir kere kendimi kendi gözümle görsem, görsem de bir vakit olsun yaşadığıma, yaşamış olduğuma kâni olsam.
Ne güzeldir yaşamın henüz neresinde olduğunu bilmezken, yaz mı kış mı bilmezken, yanaklardan yaşlar süzülerek o yaşlarla kendini ömür boyu sulayacak sarnıcı doldurmak, biriktirmek.
Reklam