NK
@acablaca
283 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
…yaşamak da, yaşadığının
farkında olmamakmış, öyle dediler, demediklerinde de böyle yaptılar.
Reklam
Sıkıntı içimde öyle genişlemiş, yayılarak her yanımı kaplamıştı ki umutsuzluktan ve artık hep böyle birden başıma inen bu sıkıntı ve umutsuzluk balyozu ile yaşayacağımı düşünmekten bulunduğum yerde o yayılıyor ben
kavruluyordum.
Hayat yaşadığını bilmeden, belki zaman zaman bir ışık ve başkalık sezerek
ama genelinde gördüklerine şaşmayarak her şeyin her şeyi kabul etmesi idi.
Ama çocukken şimdi bana tuhaf gelen bir dostluğu vardı, diyebilirim ki her şeyin. Her şeyle birden nasıl böyle bozuşuldu, ne tuhaf.
Günler, güneşi görmezden gelince içim de bir kasım ortası gibi kısaldı ve yağmurun yağmadığı bir yağmur öncesi gibi karardı. Ben bu karartıyı önceleri üzerime alınmadım. Hava böyle zannettim.Herkes bu karanlığın ve kasvetin içinde zannettim. Gün kısacık bir şey, bir tuhaf aydınlık sonra yine alacakaranlık zannettim. Çocuk ya da bir genç irisi iken ben, üstümde parlak ama benim içime doğan kıpırtı ve gölgelerle
çeşit çeşit evhamın solgunlaştırdığı sarımtırak günler olurdu. Şimdi uzandığımda eskiye, sarı ve solgun günler görüyorum. Hep bir sonbahar ve ayva sarısı sanki kulağımın arkasında duruyor. Çocukken insan ne kadar üzüleceğini bilmiyor.
Reklam