Anlamıştı ki aşk, geniş, inkâr edilmez bir iyilik ve doğruluk kaynağı kadar, aşırılık ya da yanlış anlama halinde çirkinliklerin, sahteliklerin de kaynağıdır.
Reklam
İnsanın kalbi bu kadar aldanamaz sanıyordum…
Oblomov:
-Benden nefret etmeyecek misin?
Olga hafif bir sesle:
-Niçin nefret edeyim?
-Her şey için. Sana yaptıklarım için.
-Bana ne yaptın?
-Seni sevdim. Bu bir hakaret sayılır.
Korkunç olan insanın ölmesi değil, ölmeden önce geçirdiği acılı saatlerdir.
Böyle geçer ömrümüz,
Bir gün gelir ölürüz,
Haberimiz olmadan.
Ve o zaman, o zaman,
Hayat neymiş görürsün!
Birak, keyfini sürsün,
Şehirlerin, köleler!
Yeter bizi tuttuğu!
Tükensin velveleler!
Kalk arkadaş, gidelim!
insanın unuttuğu
Allah’ı zikredelim;
Gül ve sümbül hırkamız,
Sular, kuşlar, halkamız...
Sayfa 178
Reklam