Ülkü Acar
@acarulku
Japon asıllı İngiliz yazarın Günden Kalanlar ve Beni Asla Bırakma kitaplarından sonra okuduğum Uzak Tepeler yazarın aslında ilk kitabıymış. İkinci Dünya Savaşı'nı ve atom bombasının şehri yerle bir ettiği dönemde yaşamış, atom bombası saldırısında tüm yakınlarını kaybettiğini anladığımız Etsuko'nun her şeyin geride kaldığı ama travmaların devam ettiği yıllarda Nagazaki yakınlarındaki yaşamı ve ondan çok sonraları İngiltere'deki yaşamı arasında gidip gelen iyi bir kurgu. Olaylar ve karakterlerle ilgili öyle bir gizem yaratıyor ki bir sayfa sonrasında her şey açığa çıkacak beklentisiyle okuma güzel bir akıcılık ve sürükleyicilik kazanıyor. Fakat tüm olan biteni açık seçik, tane tane anlatmak yerine yer yer boşlukları okuyucunun doldurmasını bekliyor yazar. Bu, kitapta eleştirilecek bir yön olabilir. Karakterleri okudukça ve çözmeye başladıkça olanları aşağı yukarı kavrayabiliyorsunuz fakat aslında her bir karakterin yaşamındaki kimi detayları da öğrenemeden kalıyorsunuz açıkçası. Etsuko'nun Japonya'dan İngiltere'ye göçüş hikayesini okumak isterdim mesela. O yıllarda onun mutsuzluğunu kolayca fark edebilen çevresindekilere rağmen kendisi ısrarla mutlu olduğunu iddia ederken gerçekten mutsuz olduğunu nasıl fark ketti, hangi olay kafasındaki ışığı yakmasına vesile oldu ve daha doğrusu zincirini kırma cesaretini nasıl topladı? Bu bende büyük bir boşluk olarak kaldı ve üç puanı da buradan kırdım diyebilirim.
Ayrıca olaylar ve karakter hikayelerinin arka planında Nagazaki'nin ve insanların yeniden yaşama dönüşü ( ya da kimilerinin dönemeyişi), geleneksel Japon kültür değer ve ögeleri ve bu değerlerin savaş ve bombalar sonrasındaki değişime uğrayış süreci çok güzel yer bulmuş. Özellikle Japon toplumunda kadının yeri ve görevi o kadar net ve belirgin ki kadına yüklenen anlamı
Reklam
