Ayşe Nilgün Arıt’ın tanımıyla “Aşk arayışı “gerçeğin” aranılışından başka bir şey değildir. Ve o gerçek yalnızca kişinin bütünlüğüdür. Farkındalığının farkında olma halidir. Kişinin kendini tam hissettiği algı halidir. İnsanlar “aşk” olmakla aşık olmayı birbirine karıştırdığı sürece hayal kırıklığı kaçınılmazdır. Oysaki aşk olmak, kendin olmak, kendinde olmak iken diğeri tümüyle kendini “dışarda” aramaktır. Bu duruma “yanlış yerde aramaktır.” diyemeyiz belki ama bulma yolunu uzatan bir seçenek olduğunu söyleyebiliriz. Çünkü herşey gibi aşık olmak da aşka götüren yolun ilahi kaçınılmazıdır. Dünyevi anlamda ikili ilişkiler yoluyla kendimizi tanır ve BİRliğe yürürüz. Çoğunluk bu durumdayızdır. Aşk olmak arzusuyla aşık olmakta ya da aşık olma ihtiyacı duymaktayız.”