ölü bir kirpi oluyordum, dikenleri yıldızlar
ve yalnızlıkla kıvrılan. Soyumun küskünlüğünü
hazırlıyordum, bir kez daha oralarda gezinmeyecek
olan kardeşlerimin iyicil adımlarını, daha şimdiden
saptırıyordum. Sen de ölüyordun ön-bilisinde,
ağlatıyla giyinecek sonuçları.
Şimdi ölü bir kirpiyim.
Sen, ölü bir insan.