Açina Kübra Üstün
@acina
"Sayısalcı kitap okumaz" önyargısına tepki olarak karşınızda bulunan mühendis.
Computer Engineer
Ankara
117 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
"Biz toplum olarak, düşmanlarımızı yenmesini bilir, fakat kendimize yeniliriz. Mutsuzluğumuzun başlıca kaynağı budur."
Reklam
Yaşadığım Günler | Değerlendirme
“Başta Mustafa Kemal ve İsmet İnönü olmak üzere, döneminin önde gelenlerinin övgüsünü kazanmış bir girişimcinin, Kazım Taşkent´in (1894-1991), 1940´tan 1978´e dek tuttuğu yaşam notları...” diye tanımlanıyor eser, arka kapağında.
Kâzım Taşkent, uzun yıllar devlet hizmetinde çalışıp şeker fabrikalarını kurmuş, önemli hizmetler verdikten sonra devlet hizmetinden ayrılıp Yapı Kredi Bankasını kurmuştur. 1945’te kurduğu, İsviçre’de bir çığ altında kalarak vefat eden büyük oğlu Doğan’ın adını verdiği Doğan Kardeş dergisi ile başlayıp, bugün okuma şansı bulduğumuz Yapı Kredi Yayınlarının ve pek çok kültürel ve sanatsal hizmetin toplumumuza kazandırılmasını sağlamıştır. Bu kitap günlük tarzında tuttuğu notlar, uzun yıllar verdiği hizmet ve edindiği deneyimlerin, gözlemlerin ifade edildiği bir girişimci günlüğüdür. Eser 6 bölüm ve belgeler adında ek bir bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde çocukluğu, öğrenim yılları, çalışma hayatı, iş içinde kazandığı bilgiler, insanlarla ilişkileri ve yaşlandıkça öğrendiklerini anlatıyor. Zaman zaman yazarın duygusal cümleleriyle de karşılaşıyoruz. İkinci ve üçüncü bölümlerde yaşamında ve çalışma hayatında karşılaştığı toplumun içinden ya da yakın çevresinden tanıdığı insanları anlatıyor. Dördüncü bölümde doğu ve batı ayrımını “insan” ana kaynağında, duygu düşünce ve davranışlarıyla yaşamın geniş çerçevesini eleştiriyor. Batılılaşmak, Batı uygarlığına erişmek, Doğululuktan kurtulmak gibi siyasal ve sosyal konuları, insan yapısı açısından ele alıyor. Beşinci bölümde politikayla ilgili değer yargılarını, düşünceleri, rejim tartışmalarını, insanın siyasi bir kimlik kazanmasında rolü olan eğitim, kültür, ilim, din, ahlak yasa, uygarlık kavramı üzerindeki yargılarını ele alıyor. Altıncı bölümde ise büyük tutkusuyla, hayatımın en anlamlı ve
“Sadece yorgunum. Yaşamaktan yoruldum. Yanıma gel. Ellerini omuzlarımın üzerine koy.
Gözlerimin içine bak. Gözlerimin içine bak ve gül. Gözlerimin içinde üzerine gülünecek bir şey yok ya, sen gene de gül.”
“Eylemlerin en müşkülü beklemekti.”
Biz Beraber Geçtik Bu Yolu | DeğerlendirmeEdebiyat
Cengiz Dağcı’nın 1996 yılında basılmış olan bu eseri İzmail Tavlı adında, Kırım'da doğmuş, sonrasında 2. Dünya Savaşı yıllarında Ruslar adına savaşırken Almanlara esir düşmüş bir adamın hayatını anlatıyor.
İzmail Tavlı adında bir adam ve eşi Ramila... Onların hüzünlü hayat hikâyesi Râmila’nın hastaneye kaldırılmasıyla bizlere uzanıyor. İzmail Tavlı, uzun yıllardır Polonyalı eşi Ramila ile İngiltere'de yaşamaktadır. Eşi bir gün hastalanır ve hastaneye kaldırılır. Ramila iki hafta boyunca hastanede yoğun bakım ünitesinde kalır. Bu sürede İzmail, eşini hiç yalnız bırakmaz ve hemen hemen her gün hastaneye giderek eşine çiçek götürür. Yine kol kola eve gidecekleri umuduyla aşındırır hastane yollarını. Bu iki haftalık süreçte de İzmail Tavlı'nın hayat yolculuğu, İzmail'in geçmişe yönelik zihin yolculuğu, teyzesine yazdığı mektuplarla anlatılıyor. İzmail'in doğduğu ev, annesinin ölümü, babasının ortadan kayboluşu, teyzesinin onu büyütmesi, askere gidişi, savaş sırasında kaybedilen askerler için yaptıkları... Sonra teğmen olarak yer aldığı savaşta askeri araçların güvenli geçişi için köprüyü koruma görevi esnasında Almanlara esir düşüşü... Bunların hepsi enfes bir kurguyla anlatılıyor. Daha sonra İzmail'in uğrunda hastane kapılarında beklediği Ramila'yla tanışma hikâyesi ve Ramila'nın ölümü...
Polonya’ya gidecekken bir treni kaçırmasıyla başlar İzmail’in hüzünlü aşk hikayesi, aslında hayat hikayesi… Ramila ile, bindiği trende tanışır ve onun verdiği adrese gider. Uzun bir süre tek kaldıktan sonra Ramila da yerleşir yanına. Daha sonra Alman birlikleri Sliska Sokağı'nı da ablukaya alır... Yaralılar, ölüler daha neler neler... ve artık onlar esir alınmıştır, evler boşaltılır ve ateşe verilir. Esir kamplarına götürülürler. Daha sonra çalıştırılmak üzere Almanya'nın Salzburg
Reklam