mikasa

mikasa
@ackerman8
var olmayacak birinin günlüğü
Kaybetmek acıdır, sevdiğin şeyi kaybetmek acıdır.
Sayfa 96·Kitabı okudu
Alıntı
Çiçeğin hep bir bahanesi vardı, çiçek hep gitme meraklısıydı. Çiçeğin güzelliği, çiçeğin o kokusu hep anlıktı. En baştan ağacı kandırmıştı çiçek. Başka bahçeleri seçmişti, başka nehir kenarlarını. Çiçek yola erken koyulmak istemişti. Bazen ağacı kıramasa da içinde hep gitmek vardı. Ağaç hep yerindeydi. îlk günkü gibi. Köklerini toprağına bağlamış, gölgesi ve dallarıyla mutluydu. Ama toprak bilemezdi çiçeğin onu terk edeceğini. Ağaç nasıl anlardı dallarına renk veren çiçeğin bir gün hiç gelmeyeceğini? Nasıl bilirdi ki bir gün rüzgârla birlikte başka yerlere göçeceğini? Çiçeğin vefasız olacağını ağaç neden geç anlardı?
Sayfa 71·Kitabı okudu
Alıntı
Görmeyi öğrenmeden görmemeyi, anlamadan hissetmeyi öğren. İçindeki o serzenişlerin gösterdiği yolu izle. Her şey şimdi orada, neler olup bittiği orada.
Sayfa 59·Kitabı okudu
Alıntı
Şimdi hep bir ağızdan “Kötüler ölmez, uzun yaşar” masalı. İyiler, kötüleri zamanında öldürmedi de ondan hep bunlar...
Sayfa 26·Kitabı okudu
Alıntı