Gamze
@acourtofgamze
Blogum: bibolumgamze.blogspot.com
213 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu kitabı alalı birkaç yıl oldu ve merak ediyorum acaba bu kadar seveceğimi bilsem kitaplığımda bu kadar zaman bekletir miydim?
Alessia, çocukken arkadaşı Sarah ile birlikte oyun evi ismini verdikleri bir kulübe keşfediyorlar ve bu kulübeye gidip geliyorlar. Ama bir gün oyun evinde biri ölüyor ve herkes Alessia'yı suçluyor. Bu olanlarla ilgisi olmadığını anlatmaya çalışsa da kimse ona inanmıyor. Aradan 20 yıl geçiyor ve Alessia kendine yeni, mutlu bir hayat kuruyor. Ama bir gün evinin camından üzerinde 'Seni buldum.' yazan bir tuğla atılınca tekrar geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalıyor.
Kitabı öğle aralarında bir kafede okuyarak bitirdim ve sürekli gözlerim dolarak okudum. Ama o ilk ters köşeyi öğrendiğimiz sayfada resmen kafenin ortasında ağlayacaktım.
Daha öncesinde de sanki bir incelememde yazmışım gibi hatırlıyorum ama tekrar ediyorum: Seveceğinizi bildiğiniz bir kitabı sevmek çok güzel bir his ama pek bir beklentinizin olmadığı bir kitabı beğenmek çok başka bir seviye.
Bu kitapta da bu durumu yaşadım. Öğle aralarında sıkılmamak için rastgele bir şekilde seçmiştim ve bu kadar sevmeyi asla beklemiyordum.
Kitap şimdi ve geçmiş bölümleri üzerinden ilerliyor. Geçmiş bölümlerini okurken duygulanmamak ve meraklanmamak imkansızdı. Bir an önce o bölümleri okuyup gerçekte ne olduğunu öğrenmek istedim ama bir yandan da aslında ne olduğunu öğrenmekten korkarak okudum. Böyle hissetmekte de haklıymışım. Düşündüğümden çok daha yaralayıcıydı.
Kitap beni beklediğimden çok daha fazla şaşırttı. Aslında içinde ters köşe olacağını bile düşünmemiştim, o nedenle belki de normalde etkileneceğimden daha fazla etkilendim. Tam olarak açıklanmasından birkaç sayfa öncesine kadar olayların aslını da asla anlayamadım.
Kitabın sayfa sayısının az olmasını da çok sevdim. Tam olması gereken
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ana karakterimiz Brooke, mutsuz bir evlilikten sonra kendini ilişkilere kapatmış bir kadın. Ancak büyükannesinin doğum günü partisine birkaç sebepten dolayı yalnız katılmak istemiyor ve bundan dolayı sosyal medya hesabında bir sahte sevgili ilanı paylaşıyor. Bu ilana cevap veren kişi de Brooke'un hem yakın arkadaşı hem de iş arkadaşı olan Moss oluyor.
Moss ve Brooke, en başından beri zaten birbirlerinden hoşlanıyorlar ancak aşk hayatlarında yaşadıkları kötü tecrübelerden dolayı birbirlerine hiç açılmamışlar. Ben normalde arkadaştan aşka okumayı pek sevmem ama bu kitaptaki karakterlerin arkadaşlığını okumak çok keyifliydi.
Şakalaşmaları, Moss'un Brooke hakkındaki küçük detayları bile bilmesi, sahte ilişkilerine başladıklarında Moss'un Brooke'un hoşuna gidecek bir lakap bulmaya çalışmasını çok tatlıydı.
Kitabı genel olarak çok sevdim ama sevmediğim birkaç nokta var. Birincisi, biraz daha kısa olabilirdi diye düşünüyorum. İkincisi ise her ne kadar aşk üçgeni gibi bir durum olmasa da diğer kardeşlerin birkaçının da Brooke'a ilgi duyuyor gibi olmaları bence biraz gereksizdi ve bununla ilgili yapılan şakalar da pek hoşuma gitmedi.
Kitap hakkındaki genel fikirlerim bu şekilde birazcık daha uzun hâlini okumak isterseniz: bibolumgamze.blogspot.com
Karakterimiz Kit Darling, oldukça meraklı bir hizmetçi. Ama normal bir düzeyde değil, takıntı derecesinde meraklı. Temizlemeye gittiği evlerin sahiplerinin dolaplarını, çekmecelerini, kıyafetlerini karıştırmaktan kendini alıkoyamıyor. Hatta evi temizlerken süre tutup kendine evi araştırmak için zaman bırakmaya çalışıyor. Bir gün yine bir eve gittiğinde etrafa bakınırken ev sahiplerinin hayatını mahvedecek bir sırrı keşfediyor.
Dedektifimiz Mallory, olay yerine gittiğinde evin içini o kadar berbat bir hâlde buluyor ki kurbanın hayatta kalmasının mümkün olduğunu düşünmüyor. Ama her yere baksalar da evde kimseyi bulamıyorlar. Ne ev sahiplerini ne hizmetçiyi ne de başka birini.
Kitap tek kelimeyle müthişti. İlk 50 sayfayı okuyup kitaba alıştıktan sonra kitabı daha hızlı ve merakla okumaya başladım. Özellikle 156. sayfada öğrendiğimiz şeyle olayın küçük bir kısmını tahmin ettim ve daha da heyecanlanarak okumaya devam ettim.
Kitapta bir ters köşe olacağını düşünmemiştim. Sanırım biraz fazla sinirlendiğimden ve üzüldüğümden oraya odaklanamadım. Ben tahmin etmesem de tahmin etmesi zor bir ters köşe değil ama bence kitabı en azından bir noktadan sonra ters köşe için değil, karakterlerin sonunun hak ettikleri şekilde mi biteceği düşüncesine odaklanarak okuyacaksınız. (Yani en azından bende öyle oldu).
Kitap hakkındaki fikirlerim bu şekilde azıcık daha uzun incelememi okumak isterseniz bloguma bakabilirsiniz(kusuruma bakmayınız): bibolumgamze.blogspot.com
Sokağın Sonundaki Ev, bir korku romanından çok gerilim romanı gibi hissettirse de birçok gizemle ve birçok tersköşeyle benim için bu senenin favorilerinden biri oldu kesinlikle.
Kitabın bu uygulamadaki puanı bana biraz düşük geldi ama herkesin beğenebileceği bir kitap değil sanırım özellikle de çok korkunç bir roman okumayı bekliyorsanız.
Karakterler ayrı garip, olaylar ayrı garip, ev daha da ayrı bir garip. Gerçekten her karakterle ilgili ayrı ayrı gizemler vardı ve ben bir önceki kitabımdan kalan travmadan dolayı bu kitapta bir şeyler açıklanmaz diye korka korka okudum. Neyse ki her şey açıklanıyor bu kitapta ve gerçekler ortaya çıktıkça yazarın önceden verdiği ipuçlarının farkına varmak müthiş bir histi.
Kitapta olayların aslını öğrenmeye başladığımız kısmı da çok başarılı buldum. Çünkü yine bir başka kitaptan kalan bir başka travmamdan dolayı bu "asıl gerçek şuymuş", "yok yok aslında şöyleymiş" kısmının tüm kitabı mahvedebileceğini biliyorum. Ama bu kitapta çok hoşuma gitti neye şaşıracağımı şaşırdım.
Spoiler vermeden konuşmak zor olduğu için incelemeyi burada Paul Tremblay'in övgüsü ile bitiriyorum: Bu övgüyü okumayı bırakıp kitaba başlayın.
Bu incelemede tamamen seri yorumu yapacağım ama spoiler uyarısı koyduğum kısma kadar rahatça okuyabilirsiniz. O kısma kadar spoiler vermeyeceğim.
Şu anda incelemeye nasıl başlayacağımı düşünürken fark ettim seri yorumu yapmak pek mantıklı bir karar değilmiş. Çünkü üçüncü kitapta işler o kadar garip bir şeye evrildi ki ilk iki kitapta olan şeyler hakkında konuşmak biraz garip hissettiriyor.
Neyse bir şekilde bir şeyler yazabilirim umarım:)
4. Maymun'u kitapçıda gezerken görüp biraz araştırmıştım ve yanlış hatırlamıyorsam Testere film serisine benzediği söylendiği için almıştım. (Benziyor mu diye merak edenleriniz olursa hayır benzemiyor ama aslında garip bir şekilde benziyor da.). İyi ki almışım gerçekten seriye bayıldım. Kitabın konusunu çok bilmediğim hâlde yüksek bir beklentim vardı ve beklentilerimin üstüne çıktı.
İlk kitapta bölümleri farklı farklı kişilere odaklanarak görüyoruz. Ana karakter Porter, tehlikede olan kayıp kurban kız, başka bir polis olan Clair ve en en en önemlisi kitabı daha da merakla okumamıza sebep olan katilin geçmişini okuduğumuz günlük kısımları. Günlük kısımları çok garipti, çok rahatsız ediciydi ama öyle bir merak uyandırıyor ki nereye bağlanacak diye diğer bölümler araya girdiğinde hemen günlük kısmına geçmek istedim.
En önemli şeyi söylemeyi unutmuşum araya sıkıştırayım: Kitap inanılmaz rahatsız edici. Vahşet içeren şeyler okumak sizi rahatsız ediyorsa ve hassas biriyseniz hiçbir şekilde okumanızı tavsiye etmem. Ama yok ben çok sorun etmem diyorsanız ve bu türü seviyorsanız kesinlikle okuyun.
İkinci kitapta araya milyonlarca sır giriyor. Bir yerden sonra resmen sinirlenmeye başladım artık bir şeyleri öğrenelim diye. Bir de ilk kitapta öğrendiğimiz bir şey var ana karakter ile ilgili onun o öğrendiğimiz sorunu biraz kafa karıştırmaya
