İlayda
@acrlyda
Sıkıntı insan olmanın meslek hastalığıdır..
Rollo May
İyi yürekli bir budala, akıllı, ama kalpsiz bir budala kadar mutsuzdur. Eski bir gerçek bu... Ben de iyi yürekli, ama akılsız bir budalayım. Oysa sen aklı olan kalpsiz bir budalasın. İkimiz de mutsuzuz, ikimiz de ıstırap çekiyoruz.
Sayfa 107 - Can Yayınları
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
+1Edebiyat
Din, kendi mutluluk edinme ve acıdan korunma yollarını herkese aynı şekilde dayatarak bu seçim ve adaptasyon oyununu sekteye uğratır. Dinin kullandığı yöntem, hayatın değerini bastırmaktan ve gerçek dünya imgesini sanrısal olarak bozulmuş göstermekten meydana gelir. Bu, insan zekâsına gözdağı vermek demek oluyor. Zorla psişik bir çocuksuluğa ve toplumsal bir sanrıya katılma bedeli karşılığında din, bir çok insanı bireysel nevrozdan kurtarmayı başarıyor. Ama bundan fazlasını değil. Daha önce değindiğimiz gibi, insanların ulaşabileceği mutluluğa çıkabilecek olan, fakat hiçbiri kesin olmayan çeşitli yollar var. Din de vaat ettiğini gerçekleştiremeyebilir. Kendini ‘takdir-i ilahi’ye bırakan inançlı insan, son bir teselli imkânı olarak ve acı içinde haz bulabilmek için tek seçeneğinin sadece koşulsuz teslim olmak olduğunu itiraf eder. Şayet buna hazırsa, büyük olasılıkla kendini dolambaçlı bir yola girmekten kurtarmış olur.
Başarı hiç bir zaman mutlak değildir. Bir çok faktörün buluşmasına bağlıdır. Ama belki de hiçbir şeye, psişik yapının yetkinliklerine, psişik yapının çevresi ile işlevsel olarak uygun olmasına ve bu işlevleri tatmin sağlamak için kullanmasına bağlı olduğu kadar bağlı değildir.
Hiçbir koşulda, acıya sevdiğimiz zamanki kadar korunaksız olmayız. Hiç bir zaman sevdiğimiz nesneyi veya o nesnenin sevgisini kaybettiğimiz zamankinden daha umutsuzca mutsuz olamayız.
Uzun ama çok güzelEdebiyat
Daha güçlü ve sağlam bir yöntem daha vardır. Bu yöntem, gerçekliği bütün acıların kaynağı ve tek düşman olarak beraber yaşanması imkânsız olarak görür. Bu nedenle kişinin, herhangi bir şekilde mutlu olmak istiyorsa, gerçeklikle bütün bağlarını koparması gerekir. Münzevi, dünyaya sırtını döner, bu dünyayla bir hesabı olsun istemez. Ama insan daha fazlasını yapabilir ve dünyayı değiştirmek isteyebilir. Bu dünya yerine, bu dünyanın dayanılmaz özelliklerinin silindiği ve yerini kendi arzuları ile paralel özelliklerin aldığı bir başka dünya inşa etmek isteyebilir. Ümitsiz bir öfke ile mutluluk için bu yolu tercih eden kişi, normal olarak hiçbir şeye ulaşamaz. Çünkü gerçeklik insandan çok daha güçlüdür. Sanrısını yaşarken ona yardım edecek birini bulamaz ve delirir. Ama iddia edildiğine göre hepimiz bir noktada paranoyak gibi davranırız. Bu yolla dünyanın nahoş ve çekilmez olan tarafları bir arzu inşasıyla düzeltilmiş olur ve sanrı gerçekliğe taşınır. İnsanların büyük bir kısmının gerçekliği sanrılarla dönüştürerek mutluluğu garantileme ve acıdan korunmaya çalışmaları büyük önem taşımaktadır.İnsanlığın sahip olduğu farklı dinleri de bu tarz bir toplu sanrı olarak görmeliyiz. Tabii sanrıyı paylaşanlar sanrıyı asla sanrı olarak görmezler.