Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mâziye sor, ecdadımı söyler sana kimdi:
Bir bitmez ufuktum, küre vaktiyle benimdi.
Tûfanlar, alevler beni bir kal'a sanırdı:
Taclar uçuşur, dalgalanır, parçalanırdı.
Kahhâr atımın kanlı kıvılcımlı izinde:
Bir başka denizdim ebediyet denizinde.
Çarpardı göğün kalbi hilâlin avucunda:
Titrerdi yerin talihi mermînin ucunda.
Günler, elimin çizdiği yerlerden akardı:
Üç kıt'ada korkunç atımın izleri vardı.
Üstünde uçarken o nişîbin, bu firâzın,
En şanlı, şehâmetli hükümdârına arzın
Tek bir bakışım sanki inâyetti, keremdi:
İklîmi hediyyemdi, arâzîsi hibemdi.
Hançerdi hayâlim, bütün akvâm ona kındı:
Baştan başa dünyâ bir esîrimdi: Kadındı.
Âsabına nabzımdaki âhengi verirdim:
Kasdeylediğim şekli verir, rengi verirdim.
Dünyâ bilir iclâlimi ben böyle değildim:
Ben, altı asırdan beri bir kere eğildim.
|Mithat Cemal Kuntay