Nur•

İç bâde güzel sev var ise akl ü şuûrun Dünyâ var imiş yâ yoğ olmuş ne umûrun
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mâziye sor, ecdadımı söyler sana kimdi: Bir bitmez ufuktum, küre vaktiyle benimdi. Tûfanlar, alevler beni bir kal'a sanırdı: Taclar uçuşur, dalgalanır, parçalanırdı. Kahhâr atımın kanlı kıvılcımlı izinde: Bir başka denizdim ebediyet denizinde. Çarpardı göğün kalbi hilâlin avucunda: Titrerdi yerin talihi mermînin ucunda. Günler, elimin çizdiği yerlerden akardı: Üç kıt'ada korkunç atımın izleri vardı. Üstünde uçarken o nişîbin, bu firâzın, En şanlı, şehâmetli hükümdârına arzın Tek bir bakışım sanki inâyetti, keremdi: İklîmi hediyyemdi, arâzîsi hibemdi. Hançerdi hayâlim, bütün akvâm ona kındı: Baştan başa dünyâ bir esîrimdi: Kadındı. Âsabına nabzımdaki âhengi verirdim: Kasdeylediğim şekli verir, rengi verirdim. Dünyâ bilir iclâlimi ben böyle değildim: Ben, altı asırdan beri bir kere eğildim. |Mithat Cemal Kuntay
Sen gurbette kalırsan, ben ölürsem ne çıkar? Ruhlarımız buluşur elbet “Tanrıdağı”nda...
Ötüken
İçimde bir acı var Doğunca sorsam aya; Gözümün ağlamaya Ne çok ihtiyacı var…
PDF
Şu gönülden çıkar mı hiç yâdın … Sanki her şeyde hâtıran bulunur.
PDF