İnsan kadife bir hatıradan başka nedir ki? Geçmiş: üstümüzü her gece onunla örttüğümüz… uykuların derininde kor yankılarına düşer gibi olduğumuz ve sonra unuttuğumuz. Güne ait sesler çoğaldığında hatıranın kendisi de kokusu da bilgisi de silikleşecek.
Ve, insan
sabahın nemi kadar sessiz olmayı isteyecek.