Ada Dokel
@adadokel
Ama insanın hayatta kalmasını sağlamak, en çok bağlandığı yeri terk etmesi gerekiyor; Ama anılar kalıyor ve kayıp dostlar, aynadaki silik görüntüler gibi hep hatırlanıyor…
İzmir
20 Temmuz 2000
45 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Asla beraber olamayacağız.
Aynı evi, aynı teni paylaşamayacağız.
Aynı masada oturmayacağız.
Hatta aynı şehirde bile oturmayacağız.
Belki bir gün son kez görüşeceğiz, ikimiz de bunun son olduğundan habersiz.
Son kez el ele gezeceğiz, belki de son kez söyleyeceğiz birbirimizi sevdiğimizi.
Yine beraber planlar yapıp, tutamayacağımız
Son sözleri vereceğiz birbirimize.
Ve elbette yollarımız yine ayrılacak bir gün.
Sonra aramıza şehirler girecek,
Hiç karşılaşmayacağız.
Tesadüfler bile bir araya getiremeyecek.
Sonra da belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek.
Ada Dokel tekrar paylaştı.
Acı keder, hep bana. Kardeş, bacı, ana, baba... Benin olsa bütün Dünya, yetmez ki...
Ada Dokel tekrar paylaştı.
Bazıları şiir sevmez çünkü onların yaraları yoktur, yaraladıkları vardır.
Attila İlhan
Puan vermedi·616 syf.·
719 günde okudu
·Okunma: 22 Nisan 2026 18:35
·2026 4. kitabı
Ada Dokel tekrar paylaştı.
İnsanlar gider, anılar kalır. Bazen bir kolye, bazense bir fotoğraf. Canımızı acıtan şeylerle vedalaşmamız gerekir. Çünkü bazen, vedalasmaya kıyamadıklarımız sarılamayacak kadar uzakta olabilir.