Bu incelemede spolır kırıntısı ve mizah vardır haberiniz olsun bunlara dayanamıyorsanız gidin başka inceleme okuyun....
Çocukluğumun filminin uyarlanmış olduğu serinin üçüncü kitabı bu garip kitap'ta hiç olmayacak bir şey var sihir evet sihir var ve buda yetmez gibi birde kaçak bir mahkum var hiç kimsenin çıkmayı beceremediği yerden nasıl olduysa çıkmış ve bizim torpili baş rolü arayan bir kaçık ortada gezerken bizim dahi gözlüklü vatandaş ne yapıyor o kaçağı arıyor kesinlikle bir zeka patlaması....
Filmi daha iyiydi adamım kitabı yoruyor
Yazarın bu #neverafterseries in ilk üç kitabını okumuştum. Ben ilk üçü arasında en çok ikiyi sevmiştim ama Yasaklı onu geçti bence. Çok keyif alarak ve duygularını hissederek okudum.
Yasmin Karam, Sultans elmasları imparatorluğunun sahibinin kızı, tek çocuk doğal olarakta tek varis. Ne kadar işlerden uzak yetiştirilse de her şeyin farkında. Araba kullanmasına bile müsaade edilmemiş her yere özel şoförüyle giden, çok fazla da arkadaşı olmayan ve yakında kaybedeceği bir babaya sahip biri (babası kanser). Bundan ötürü babasının da tek isteği, seçeceği biriyle -aç gözlü olmayan- Yasmin'i evlendirip işleri de onunla yürütmesine izin vermek. Ama gelin görün kiiii Yasmin, çocukluğundan beri beraber büyüdüğü Aiden'le yasak bir aşk içinde, çünkü Aiden evde çalışan bir kadının oğlu. Aiden onu sevdiğini söylerken, Yasmin cesaret edipte babasına bir türlü durumu açamaz ve son günlerinde de onu asla üzmek istemez. O sebeple de babasının uygun gördüğü taliplerle görüşmeyi kabul eder.
İşteeeee benim yeni adamım Julian Faraci'de buralarda devreye giriyor. Julian'ın malesef kötü bir çocukluğu olmuş. Ayyaş bir baba, sorumsuz bir anne. Babası annesine her zarar verdiğinde annesi de hırsını küçük Julian'dan çıkarmış. En sonunda da harika evcil hayvanıyla babasının hayatını sonlandırmış.
Dişiyle tırnağıyla girdiği Sultans elmaslarında da şu an Yasmin'in babasının sağ kolu ve o öldüğünde verdiği emeğin karşılığı olarak şirketi kendine istiyor, bu yüzden de yapacağı her yol ona mübah.
Bir gece tesadüf Yasmin'le Aiden'i yakalıyor, onları bir güzel izliyor. Böylelikle de eline bir koz geçiyor. Hemen bir plan yapıyor. Yasmin'le evlenecek zaten babası da ölecek, sonra kızı öldürecek ve tüm miras (vasiyet bile hazırlatıyor) Julian'a kalacak. Ama işte her şey plana uygun gitmiyor, çünkü AŞK
Selam :)1000Kitap
Arada romantik kitaplarda okumak gerekiyormuş. Özellikle de bu yazarı. Bay yanlış numara kitabının ikinci kitabıydı. Birinci kitapta jacke fazla ısınmasam da bu kitapta bayıldım. Aşırı eğlenceli ve komik bir karakterdi. Hallie yer yer canımı sıksa da o da sevdiğim bir karakter oldu. Ben kitaplar da ilk önce erkek karakterin aşk olmasına bayılıyorum böyle kendi kendine depresif hallere girmesi acayip hoşuma gidiyor. Bu kitabın da sevdiğim yönlerinden bir tanesi de buydu. Jack kanka ayağına hallieyle vakit geçirmesi çok iyiydi. İşini biliyorsun adamım. Kitap bazı yerlerde textingdi bu da kitabın ilerleme akışını baya hızlandırmıştı. Ben kitabı beğendim sıkmadan kendini okutturdu...
Bu gün 
Okuyan kadinlar kulubu ile birlikte #heraybirdünyaklasiği etkinliğimiz için seçtiğimiz #masumiyetçağı ile geldim.
Eski pembe dizileri bol bol anımsatan bir okuma oldu benim için. Büyük, büyük, büyük aileler, kuzenler, kalabalık 'dost' meclisleri, herkesin arkasından bir burun kıvırmalar, bir arada olunca 'ah canım benim' ler falan :) Herşey den önce kibar insanlar efendim. Kibar seviyorlar, kibar sinirleniyorlar, kibar münakaşa ediyorlar, kibar aldatıyorlar, bir cömertlik, bir bonkörlük değmeyin gitsin. Zaten yabancı isimler konusunda sıkıntı çeken ben, bir de akrabalık bağları kimliklerine yansıyıp üç dört isim ile anılınca epey sıkıntı çektim.
Konumuz imkansız bir aşktan fazlası. Eşinden ayrılıp büyüdüğü yere dönen Olenska açısından yalnız bir kadının toplumda karşılanışına değinilmiş. "aaa çok ayıp cıx cıx cıx her ne olursa olsun hemen kocasına geri dönmeli" şeklinde hali hazırda dillerinin ucunda tuttukları, acaba kime yapıştırsak diye bakındıkları dedikodular var mesela. Kuzeni May açısından saf aşk anlatılırken hem geleneklerine bağlılığına değinilmiş hem vazgeçmenin erdemine. Newland içinse aşk - tutku bir tarafta, sevgi - hayranlık - verilen sözlerin ağırlığı bir tarafta. Bir entrika ile karşılaşacağıma o kadar emindim ki, gel gitlere rağmen güzel bitti. Özet niteliğinde bir kaç alıntı bırakıp müsadenizi istiyorum efendim, kitapla kalın.
"Evlilikleri diğer çoğu evlilik gibi bir yanda cehalet diğer yanda ikiyüzlülüklerle ilerleyen, maddi ve toplumsal çıkarlar uğruna bozulmayan yavan bir birliktelik olacaktı. Gerçek şeylerin asla söylenmediği, yapılmadığı ve hatta düşünülmediği bir dünyada yaşıyorlardı."
"Gerçek yalnızlık, insanın yalnızca taklit yapmasını isteyen bütün bu insanların arasında yaşamasıdır."
"Artık yalnız değilim.Yalnızdım ve
Okuyan kadinlar kulubu ile birlikte #heraybirdünyaklasiği etkinliğimiz için seçtiğimiz #masumiyetçağı ile geldim.
Eski pembe dizileri bol bol anımsatan bir okuma oldu benim için. Büyük, büyük, büyük aileler, kuzenler, kalabalık 'dost' meclisleri, herkesin arkasından bir burun kıvırmalar, bir arada olunca 'ah canım benim' ler falan :) Herşey den önce kibar insanlar efendim. Kibar seviyorlar, kibar sinirleniyorlar, kibar münakaşa ediyorlar, kibar aldatıyorlar, bir cömertlik, bir bonkörlük değmeyin gitsin. Zaten yabancı isimler konusunda sıkıntı çeken ben, bir de akrabalık bağları kimliklerine yansıyıp üç dört isim ile anılınca epey sıkıntı çektim.
Konumuz imkansız bir aşktan fazlası. Eşinden ayrılıp büyüdüğü yere dönen Olenska açısından yalnız bir kadının toplumda karşılanışına değinilmiş. "aaa çok ayıp cıx cıx cıx her ne olursa olsun hemen kocasına geri dönmeli" şeklinde hali hazırda dillerinin ucunda tuttukları, acaba kime yapıştırsak diye bakındıkları dedikodular var mesela. Kuzeni May açısından saf aşk anlatılırken hem geleneklerine bağlılığına değinilmiş hem vazgeçmenin erdemine. Newland içinse aşk - tutku bir tarafta, sevgi - hayranlık - verilen sözlerin ağırlığı bir tarafta. Bir entrika ile karşılaşacağıma o kadar emindim ki, gel gitlere rağmen güzel bitti. Özet niteliğinde bir kaç alıntı bırakıp müsadenizi istiyorum efendim, kitapla kalın.
"Evlilikleri diğer çoğu evlilik gibi bir yanda cehalet diğer yanda ikiyüzlülüklerle ilerleyen, maddi ve toplumsal çıkarlar uğruna bozulmayan yavan bir birliktelik olacaktı. Gerçek şeylerin asla söylenmediği, yapılmadığı ve hatta düşünülmediği bir dünyada yaşıyorlardı."
"Gerçek yalnızlık, insanın yalnızca taklit yapmasını isteyen bütün bu insanların arasında yaşamasıdır."
"Artık yalnız değilim.Yalnızdım ve
Hahhh Allah razı olsun Lore' m ya tam diyorum ulan şeker şeker okumalar yaptırıyor, güldürüp eğlendiriyor en son sayfada vurdun mu bacım sen bize tekmeyi Resmen çok sevinmeyin, yeter bu kadar aşk böcüklüğü dedi ve kazığı böğrümüze soktu O sondan sonra ben üçüncü kitabı nasıl bekleyeyim kadın
Serinin devam kitabı olduğu için konusuna dair çok fazla detay vermeyeceğim ama ne yalan söyleyeyim ben ikinci kitabı daha bir çok sevdim. İlk kitapta Ayperi' nin travmalarına hakimdik ama bu kitapta zirveyi yaşadık. Dibine kadar acı çekerken Ayperi'nin yeniden doğuşunu okumak acayip keyiflendirdi beni. (Küçücük yaşından beri çekmiş zaten artık rahatlasın küçük kızım) Ama bu yeniden doğuş süreci epey yorucuydu karakterimiz açısından doğrusu. Ne kadar acı çeksek de kitabın devamında aşka, sevgiye ve komediye dibine kadar doyduk. Ömer Seyirhan sen bambaşka bir mevzusun adamım Seni, sevgini, tutkunu okumak muazzamdı. İlk kitaptan beri düşüyorum sana bil. Benim seride en sevdiğim karakter Melike, arkadaşlar. Kendime dehşet benzetiyorum Allah kahretmesin (dışım Şeyma içim Melike resmen) O kadar güldüm ki Melike' nin olduğu her sahneye ruhumu teslim edecektim az daha. Ömer ve Ayperi'nin sevgililik aşamaları çok güzel ilerletilmiş kitap boyunca. Özellikle düğünden çekip adamı çıkarması beni bir yükseltti sormayın. Şeyma ve Muharrem ilişkisi çok nahif ve tatlı ilerlerken, Yavuz ve Melike cephesi henüz birbirlerine olan hislerini sadece kendilerine saklama aşamasında. (Ama ikisini okumaya bayılıyorum.)
Ben ilk kitapta duvara yazıları yazan kişiyi çok merak etmiştim yorumumu hatırlayanlar bilir bu kitapta sonuca ulaştı sahneye gülmekten öldüm. şimdi benim her kitapta bir şeye dibim düşüyor ya da merak ediyorum ya hani; Allah'ını seven bana Melike'nin çoraplarının linklerini bulsun.
Bu kitapla ilgili ne söylesem biraz eksik kalacak gibi hissediyorum çünkü uzun zamandır bir kitap(polisiye olarak) beni bu kadar içine çekmemişti. Dave Gurney serisinin son kitabı olması da beklentimi zaten yükseltmişti ama açıkçası bu kadar beğeneceğimi düşünmüyordum.
Serinin önceki kitaplarını da okumuş biri olarak rahatlıkla söyleyebilirim ki “Yılan Avı” benim için aralarında en iyisiydi. Öncekilerde sevdiğim zekice kurgulanmış olaylar ve dedektiflik unsurları burada çok daha oturmuş, çok daha akıcı bir hale gelmiş. Sanki yazar bu kitapta neyi nasıl anlatması gerektiğini tamamen çözmüş gibi hissettirdi.
En çok hoşuma giden şey ise olay örgüsünün kurulma şekliydi. Küçük gibi görünen detayların zamanla nasıl anlam kazandığını görmek gerçekten çok tatmin ediciydi. Okurken sürekli burada bir şey var hissiyle ilerledim ve çoğu zaman tahmin yürütmeye çalıştım ama kitap beni birkaç yerde gerçekten ters köşe yaptı. Bu da okuma deneyimini benim için daha heyecanlı hale getirdi.
Önceki kitaplarda yer yer yavaşlayan tempo burada neredeyse hiç düşmedi. Sayfalar gerçekten su gibi aktı, fark etmeden uzun uzun okuduğum çok oldu. Bu da benim için bir kitabın ne kadar iyi olduğunun en net göstergelerinden biri. Kitabı elimden bırakmakta güçlük çektim, bıraktıktan sonra zihnim New York kırsalında gezintiye devam etti. Bir kitapta en çok hoşuma giden duygu da budur.
Dave Gurney karakteri zaten serinin başından beri sevdiğim bir karakterdi ama bu kitapta onu daha derinlikli hissettim. Olaylara yaklaşımı, detaylara verdiği önem ve sakin ama keskin zekası yine çok etkileyiciydi.
Seriyi okuyan biriyseniz bu kitap kesinlikle beklentiyi karşılıyor ve hatta üzerine çıkıyor. Seriyi okumayan biri için bile tek başına oldukça sürükleyici ama seriyi bilerek okumak çok daha ayrı bir keyif
