Cihanı titreten bir hükümdar Yavuz Sultan Selim...
Müslümanları kırıp geçiren Şah İsmail...
Osmanlının geleceğine damga vuran bir casus Orhun Çelebi, nam-ı diğer Vehimi ...
Dünyanın kaderini değiştiren bir savaş: Çaldıran.
Yavuz, düşmanlarının da dediği gibi yaşamak için değil, ölmek için yaşıyor adeta. Daha şehzadeyken ismi bile düşmanı bozguna uğratan biridir o.
Orhun Çelebi, Şah İsmail'e gidecek heyetin seçmelerine katılan yüzlerce kişiden biridir. İyi bir ailenin oğlu olan Orhun Çelebi kumar batağına saplanmış, çareyi kızı Ayşe'yi hasta yatağında bırakıp asker olmakta bulmuştur. Eğer bu zorlu müsabakayı kazanan on kişiden biri olmayı başarırsa ailesinin hayatı da kurtulacaktır.
Müsabakaları kazananlar Yavuz'un bizzat kendisinin kurduğu "Çelik Hilal" adlı özel birliğe katılır. Bu teşkilatın fedaileri hep onun yanı başındadır. Yavuz, bu teşkilatı gözünü budaktan sakınmayan, kıyıcı ve belalı haydutları itaat altına alarak oluşturmuştur. Kurduğu bu teşkilat ve haber alma ağı sayesinde düşmanın her adımından haberdar olur.
Babası Beyazıt'ın Şah İsmail'e karşı aldığı tedbirler yetersizken, Şah Müslümanları kırıp geçirirken, onlara türlü zulümler ederken eli kolu bağlı bekleyecek biri değildir Yavuz.
Nitekim iktidar sırasında 3. olmasına rağmen askerleri arkasına alıp tahta geçmeyi başarır.
Şah, fazladan adam beslememek ve ordumuzun maneviyatını bozmak için esirlerin birer uzuvlarını kesik ya da kırık, kimilerini de kör olarak serbest bırakırken "Siz esirleri incitmeyin." diyen bir Yavuz var karşımızda.
Cesaretlerini şarap fıçlarının ve afyonun arttırdığı adamlarla, güçlerini hak davalarına sadakatten alan adamlar bir olur mu hiç? Nitekim olmuyor da. Çaldıran'da 12.000'i bulmayan neferin karşısına korkup tam 50.000 kişi ile çıkıyor Şah İsmail. Sonuç? Tabii ki
OKUYUN OKUTTURUN
Adam harbi yazıyor vallahi edayada dediğim gibi atam görse illa bir nişan verirdi böyle adamlar atam gibi yüz yılda bir gelir ve şansımıza 2.ye yine bize denk geldi
kitap hakkında diyicek pek bir şey yok bu sefer ahlak bekçileride okuyabilir on numara kitaptı vallahi bir tek 2.el aldığım kitap korsan çıktı param olunca hemen orjinalini alacağım
varya kitaplarını hemen bitirmemek için ayda 1-2 tane okuyorum ve o sürede o kadar bokbok şeyler okudum ki ya gerçi şimdi kimsenin emeğine laf atmakta düşmez bize ama anlayın işte sevdiğim şey yeraltı edebiyatıymış e gidip kitaplarına bakıyorsun yok ağır roman yok gecenin sonuna yolculuk anca siksik felsefe kasan tayfa seviyor moruk ben bu adamcıyım bunla başladım kitap okumaya bunla bitiririm
bir gün denk gelirsek bütün kitaplarımıda imzalatmak isterim birde eda inceleme ve yorumlarımdan utanıyor galiba onada dostum ben böyle bir okuyucuyum demek istiyorum neyse kısaca alın işte kitabı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
BRONZ VI / Özge Naz
Merhabaalar, içim biraz buruk. En favori serin Bronz’un final kitabıyla geldim. Benim gibi bu seriye veda etmek istemeyenler var biliyorum, gelin sarılalım. Burada kitaptan ziyade serinin benim açımdan duygusal bir yorumu olacak arkadaşlar.
Serinin en başından beri Hisar Hisar Hisar dediğim için çok mutluyum. Şimdi dönüp bakıyorum da öyle bir karakter gelişimi gördük ki Hisar’da çok uzun yol almışız gibi hissediyorum. Serinin başındaki o hırçın, herkese saldıran ve yalancı His’în aslında sevildiğinde nasıl da uysal, sevgisine sahip çıkan ama hala muzip bir Hisar’a dönüştüğünü gördük. Benim gerçekten bağlandığım bir karakter oldu, yeri çok ayrı kalacak.
Bronz mu desem yoksa sen mi bize gerçek adını söylemek istersin Dante. Bronz’un adını öğrendiğimden beri aklımda bu reels çalıp duruyor. Çok kaliteli bir adamdı be Bronz değil mi? Şöyle aşık olunca sevdiği kadın için yakıp yıkan adamlar nerede derseniz tabi ki kurgularda. Aşırı zeki bir adamdı, kitap okuma keyfimi arttıran bir karakterdi. Serinin başından sonuna kadar ondan yana hiç kötü bir düşüncem olmadı. Ay oğlunu evlendiren anne gibi bir anda duygusallaştım yine.
Özge Naz’ın kalemini uzun uzadıya açıklamayacağım. Onu ve kalemini çok seviyorum. Ne yazsa okurum dediğim bir yazar. Okuyucusu ile de iletişimini sık tutar. Ben galiba evlatlık alınmak istiyorum Özge Hanım…
Yan karakterler diye girmek istemiyorum cümleme. Çünkü her karakter kitapta sanki baş karakter gibi hem detaylı hem de etkileyici işlenmişti. Yaz be kadın dedim yaz da hepsinin serisini okuyalım. Bir karakter var ki ismini verip spoi yedirmeyeceğim size o beni hüngür hüngür AĞLATTI. Ama onlara kavuştuğu için mutlu hissediyorum artık yalnız kalmayacak. Her karakterin hak ettiği gibi bir son yaşadığını düşünüyorum. Sarı Çiyan,
Soğuk, huysuz, tuhaf birine rastlarsam “Norveç edebiyatı gibisin” diyeceğim. “Değişiksin işte, tarif bile edemiyorum.”
Yok, bu Norveç Edebiyatı bana göre değil. Dönüp eski incelemelerime bakmadım ama bu cümleyi ilk kez kurmadığıma eminim. Ama niyeyse dönüp dolaşıp kendimi Norveç fiyortlarında buluyorum her seferinde.
Nils Vik’in öldüğü gündeyiz. Norveç fiyortlarında sabah akşam sefer yapan bir tekne kaptanının, teknesine bütün bir geçmişi bindirdiği, yaşamının son gününü okuyoruz. Nils Vik bir süre önce eşini kaybetmiştir ve kızlarından uzakta yaşamaktadır. Ölmeye karar verdiği son gün her gün sefere çıktığı teknesinde bütün bir geçmişini didik didik edip, hatıralarına bir yolculuğa çıkar. Kızlarının uzaklarda hayat kurmaları, teknesine bindirdiği ünlü veya sıradan insanlarla kurduğu bağ, eşinin hastalığı ve ölümü… Anladığımız kadarı ile eşini kaybettikten sonra kahramanımız büyük bir depresyona giriyor ve oradan çıkamıyor. Beni en çok etkileyen kısımlar da buralardı. Norveç Edebiyatını bu yüzden sevmiyorum. Ya da sevmemek değil de çetrefilli bir ilişkisi olmak diyeyim. Yalnızlık, yaşlılık, bireyselleşme, yaşamdan kopukluk… insanın kaçtığı her duyguyu, durumu paketleme gereği bile duymaksızın karman çorman önüne döküyor bu bölgenin edebiyatı, hatta yalnızca Norveç değil bütün bir İskandinav Edebiyatı. Açıkçası Norveç’te insanlar çok mutlu istatistiğini de bir masal kategorisine koyuyorum artık. Standartları yüksek, belki gençken bir parça mutlular ama yaşamlarının bir noktasından sonra onları yakalamak üzere keskin pençeleri ile bir köşede bekleyen bir yalnızlık var. Neyse işte, güzel bir kitap belki ama bende tuhaf, karmakarışık duygular uyandırdı. Rahatsız ediciydi. Diyecek başka bir şeyim yok. Yalnız ve mutsuz yaşlı adamlar diyarı Edebiyatı’ndan bir kitabı daha
Serinin beşinci kitabıyla hepinize merhaba
Petronella, ikizler ve elma adamlar sonbaharı bahçede tamiratlar yaparak ve kış hazırlıklarıyla karşılar. Bir gün hep birlikte balkabaklarından süsler hazırlayıp eğlenceli bir etkinlik düzenlerler. Ancak ertesi gün beklenmedik bir şey olur ve elma adamlar ortadan kaybolur. Bu gizemli kayboluşun ardından Petronella, ikizler, geyik böceği Lusiyus ve Bello elma adamları bulmak için harekete geçer. Luiz’in dedektiflik seti ve Bello’nun keskin burnu sayesinde ipuçlarını takibe başlarlar. Elma adamları kimin ve neden kaçırdığını merak eden ekip, izleri sürerken kendilerini karanlık ormanın derinliklerinde bulur. Öte yandan Petronella’nın başı başka bir dertle daha beladadır. Cadılar için oldukça önemli olan Büyü Kitabı’nı kardeşlerine vermiştir. Oysa bu kitabın başkalarına verilmesi kesinlikle yasaktır. Bunu öğrenen Kargabacak ise Petronella’yı şikâyet etmek için fırsat kollamaya başlar. Bu yüzden Petronella bir yandan elma adamları ararken bir yandan da Büyü Kitabı’nı geri alabilmek için büyük bir çaba sarf eder.
Bakalım Petronella kaybolan Büyü Kitabı’na yeniden ulaşabilecek mi? Ve en önemlisi, elma adamları bulabilecek mi? Onları kim, neden Kaçırdı ? Tüm bu soruların cevapları bu eğlenceli ve heyecan dolu macerada bizleri bekliyor.
Benim yine çok keyif alarak okuduğum bir seri kitabıydı. Eğlencenin yanında bu kez macera ve heyecan da oldukça fazlaydı. Elma adamların neden kaçırıldığına dair okurken sürekli farklı teoriler kafamda uçuştu.Olayların nasıl çözüleceğini merak ederek okumaya devam ettim. Bu kitapta Bello da hikâyeye ayrı renk katmış. Sevimliliği ve olayların çözülmesindeki rolüyle sevdiğim karakterlerden oldu. Akıcı, sürükleyici ve merak duygusunu canlı tutan bir kitaptı. Özellikle macera dolu hikâyeleri seven
Elma Cadısı Petronella 5: Büyü Kitabı ve Meraklı CadıSabine Stading · The Kitap Çocuk Yayınları · 20254 okunma
Puan vermedi
Sırf inceleme yazacağım diye
Yıllar sonra üşenmeyip bu kitabı da
Bir kez daha okudum ve yıllar önce
Kaleme aldığım makalemde
ne kadar haklı ve tutarlı olduğumu
bir kez daha anladım.
İlk sayfalarda yer alan
Maymunların da insanlar gibi
içki, sigara, çay, kahve ve tabii
tütün kullandıkları gibi malumatlar ile
Karşı karşıya kalıp acaba beni bu kitapta
İlerleyen sayfalarda ne bekliyor diye
İçten içe bir merak uyandırsa da
Kitabın genelinde zannedilenin aksine
Bilimsel olan veriler değil
sadece Darwin'in gözleme dayalı
Yorum ve karşılaştırmalar yer almaktadır.
Yani öyle müthiş ötesi
Bilimsel veriler bekliyorsanız,
Bu kitap da sizi hayal kırıklığına uğratacaktır.
Zira, Türlerin Kökeni, İnsanın Türeyişi
ve tabii İnsan ve Hayvanda
Duyguların ifade edilmesi kitaplarında
Sadece gözleme ve yoruma dayalı olan
Analizler yer almaktadır.
Kitabın incelemesine gelecek olursak,
