adastraperasperabooks
@adastraperasperabooks
reader
book reviews • quotes
195 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Geçmişi değiştirmek mümkün değilken pişmanlık, kendimizi inkardan başka neye yarar, kendimizi inkar ettiğimizde geriye yaşamın enkazından başka ne kalır?
''Unutursam benden ne kalır geriye? Unutmazsam nasıl taşırım?''
90'lardan 2000'lere uzanan, hatırlamakla unutmak, gerçekle hayal, rüyayla kabus arasında gidip gelen bir yolculuk, Hatırlamanın ve Unutuşun Kitabı. Bir kış günü, dışarıda lapa lapa kar yağarken hasta yatağında bilinci gidip gelen bir adamın, onun başında bekleyen, onu gözleyen bir kadının ve toplumsal olayların, siyasi çatışmaların, iç hesaplaşmaların hikayesi. Yıllar önce yine bir hastane odasında kesişiyor adamla kadının yolları. Kadın genç bir asistan doktor henüz, mecburi hizmeti için geldiği bu Doğu şehrinde, hastaneye yaralı olarak geliyor adam ve böylelikle tanışıyorlar. Birlikte geçirdikleri günlerin, ayrılıklarının, yeniden barışmalarının ardından, yine bir hastane odasında hikayeleri sona eriyor. Geçirdiği bir kaza sonucu yaralanan adam bir daha eski sağlığına kavuşabilecek mi, eskisi gibi olabilecek mi, meçhul. Zaman zaman uyutularak, ağır ilaçlar verilerek takip edildiği bu süreçte, düşünceleri birbirinden kopuk, hatıraları gerçek mi yoksa belleğinin uydurması mı, emin olamıyoruz. Her iki karakterin de birbiri ardına gelen iç monologları, hatırlamak ve unutmak istedikleri arasında geziniyoruz roman boyu.
Hikayenin geçtiği dönem, Türkiye'nin neredeyse yarım yüz yıllık sancılarını, kanayan yarasını kapsıyor. Devlet içinde, üst kademelerde görev alıyor adam. Çocukluk yıllarında yaşadığı dışlanmışlık, hiç tanımadığı babasına duyduğu hınç, Bavpir diye andığı dedesine duyduğu saygıya karışan hayranlık, en tepeye, iktidara sürüklüyor onu. Ancak ölüme bu denli yaklaşmışken duyduğu vicdan azabı ve suçluluk mu, bunca yıl doğru saydıklarının önemini yitirişi mi, bilinmez, iç hesaplaşmasını, kendiyle yüzleşmesini de okuyoruz.
Baştan sona akıp giden bir kurgusu yok kitabın. Geçmişle bugün arasında gidip
Kitapta da geçtiği üzere, dünyadaki her şeyde olduğu gibi kitap okumak için de doğru bir zaman var ve o zaman geldiğinde okuduğumuz kitap iyileştirici bir etki bırakıyor insanın ruhunda. Hyunam-Dong Kitabevi de benim için o kitaplardan. İlk olarak geçtiğimiz yıl okumuştum kitabı, tam da ihtiyacım olan zamanda karşıma çıktığını düşünmüş, bende iz bırakan cümleler, karakterler arasında bir yolculuğa çıkmıştım. Bu kez, ilk defa katıldığım bir kitap kulübü sayesinde yeniden okudum kitabı. Unuttuğum, ilk okumada üzerinde durmadığım pek çok kısımla birlikte, öncekine benzer hisleri tattığım bir okuma oldu.
Tükenmişlik hissiyle eski hayatını terk eden Youngju, kariyerini bırakır, eşinden boşanır ve çocukluğundan beri kurduğu hayalini gerçekleştirerek, Hyunam-Dong Mahallesi'nde bir kitabevi açar. Başlarda duygularıyla baş etmesi o kadar zordur ki, kendine ait bu alanda, kitap okuyarak ve ağlayarak geçirdiği günlerde, kitabevini ziyaret eden müşteriler Youngju'yu rahatsız etmekten bir hayli çekinir. Ancak zamanla gözyaşları tükenir Youngju'nun, iyileşmeye başlar, hayallerinin peşinden giderek kurduğu bu kitabevini ayakta tutabilmek için neler yapması gerektiği üzerine çabalar. Böylelikle Seul'un şirin bir mahallesinde yer alan Hyunam-Dong Kitabevi, hem müşterileri hem çalışanları hem de Youngju için bir sığınağa dönüşür.
Kitabevinin baristası Minjun'dan Jungseo'ya, yazar Seungwoo'dan lise öğrencisi Minchul'a, geçmişinde kırgınlıklar, kızgınlıklar, başarısızlıklar dolu olan, hayatı nasıl yaşaması gerektiğini sorgulayan, bazen tüm bu duygularla nasıl baş edeceğini bilemeyen, birbirinden renkli karakterlerde kendinizden bir parça bulabilirsiniz okurken. Mesela her iki okuyuşumda da Minjun'u kendime çok yakın hissettim. Yıllarca okuyup üniversite bitirdikten sonra işsizlikle
