Geçen gün biri bana "Gittikçe ne idiği belirsizler gibi olmaya başladın ha!" diye çıkıştı. Evet, belki de öyle...
İyice edepsiz bir insan olmaya başlıyorumdur...Hayır, hayır!
Böyle düşünmemeliyim. Böyle düşünmek beni gücsüzleştiriyor. Bir an çığlık atmak istiyorum ama içimden bir ses bana gülüyor "Güçsüzlügünü bağırıp gizlemeye çalışarak olmaz!" diyor. "Başka yollar dene!"
"İnsan olmanın da iyi tarafları yok değil," diye geçiriyorum içimden. Çiçeklerin güzelliğini algılayabilen, onlara karşı sevgi duyabilen varlıklarız sonuçta.