Namık Kemalin bir tiyatro eseridir. ayrıca batılı anlamda yazılıp sahnelenen ilk tiyatrodur.
Karakterler:
İslam bey: manastırlı gönüllü askerdir, zekiyeye aşık, cesur 20 li yaşlarda bir vatansever
Zekiye: 15 yaşlarında, öksüz , dadısı büyütüp bakar,islam beye aşıktır.
Abdullah çavuş: orta yaşlarda halk adamı, ölümü bile umursamaz, oyunda sürekli " kıyamet mi kopar" der.
Sıtkı bey: silistre kalesi kumandanı , kimsesiz , eşini ve çocuklarının öldüğünü zanneden biri
roman özeti ( spoiler içerir ) :
Zekiye adında bir kız vardır, pencerden bakarken , dışarda islam beyi görür, ve islam beye aşık olur ( ilk görüşte aşk:) islam beyi pencerden bir kere gördüğü için pencerenin başından ayrılamaz , birkaç kere daha görür ve tam olarak aşık olur. Sonra islam bey de zekiyeyi görür ve zekiyeye aşık olur ve gidip zekiyeye açılır. Bunlar sevgili olur. İslam bey; aşırı milliyetçi, aşırı vatansever bir kişidir, vatanı uğruna ölmeyi göze alır veya canından çok sevdiği sevgilisini kaybetmeyi göze alabilecek kadar vatansever biridir. İşte tam o zamanlarda ülke işgal altına girer, savaşlar başlar, islam bey de savaşa gitmek zorunda kalır, zekiyeyi bırakmak istememektedir ama zekiyee karşı vatan diye düşünür ve vatan sevgisi ağır basar. Zekiye çok üzülür, çünkü daha sevdiği adamın eline bile dokunmamıştır, ama islam beye çok aşıktır. İslam bey cenge giderken mahallede şöyle bir konuşma yapar; "ben vatanımı kurtarmaya gidiyorum, beni seven arkamdan gelir" der, tabi bunu duyan zekiyede erkek kılığına girip, islam beyin arkasından savaşa gider, gider gitmez savaş olur ve islam bey yaralanır ve zekiyenin kucağına düşer, Zekiye çok üzülür, onu hemen hastaneye götürür. İslam bey kendine geldiği zaman yanındaki çocuğun Zekiye olduğunu anlar ve şaşkınlık içinde kalır, tabi o sırada