Zeynep
@adenanda
DÜŞÜNÜYORUM ÖYLEYSE UYUMSUZUMFelsefe-Düşünce
Hayatın anlamı nedir?
Hayatın bir anlamı var mıdır?
Anlamı olmayan bir yaşam, yaşanmaya değer mi?
Gerçek, us ile anlaşılabilir mi?
Neyi ya da neleri kesin olarak bilebiliriz?
Camus tüm bu sorulara bir kesinlik, net bir cevap istiyor.
“Gerçekten önemli olan bir tek felsefe sorunu vardır, intihar. Yaşamın yaşanmaya değmediği konusunda bir yargıya varmak, felsefenin temel sorusuna yanıt vermektir” diyor Camus.
Kitaptan bir bölümü uzunca alıntılamak istiyorum çünkü benim için bu sayfalarda yazılanlar kitabın özü gibi. Bence uyumsuzu uyumsuz yapan, içinden çıkamadığı en büyük derdini anlatıyor.
Sayfa 36-37-38-39:
———Öyle ya, kim ve ne hakkında “bunu biliyorum!” diyebilirim ki? İçimdeki bu yüreği duyabiliyorum, var olduğu yargısına varıyorum. Bu dünyaya dokunabiliyorum, onun da var olduğu yargısına varıyorum. Tüm bilgim burada duruyor, gerisi kurmaca. Çünkü varlığından kuşku duymadığım bu “ben”i kavramaya çalıştım mı, onu tanımlamaya, özetlemeye çalıştım mı parmaklarım arasından akıp giden bir su oluveriyor. Bürünebildiği tüm yüzleri çizebilirim, ona verilmiş olan her şeyi, bu eğitimi, bu kökeni, bu ateşliliği ya da bu susmaları, bu büyüklüğü ya da düşüklüğü de çizebilirim. Ama yüzlerin toplamı yapılmaz. Benim olan bu yürek bile hep tanımlanmaz kalacak benim için. Varoluşun konusunda vardığım bu kesinlikle, bu güven vermeye çalıştığım öz arasındaki çukur hiçbir zaman dolmayacak. Kendi kendime yabancı kalacağım hep. Mantıkta olduğu gibi tinbilimde de gerçekler vardır, ama gerçek yoktur. Sokrates’in “kendini tanı” sözünün değeri, günah çıkarma yerlerimizin “erdemli ol” sözünün değerini aşmaz. Bir özlemle birlikte, bir bilgisizlik de belirtirler. Büyük konular üzerinde kısır oyunlar bunlar. Yaklaştırma oldukları ölçüde geçerlidirler ancak.
İşte yine ağaçlar, sertliklerini
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İDEAL BİR DEVLET NASIL OLUR?Felsefe-Düşünce
KONU:
MÖ 340 civarında, Platon tarafından, hocası Sokrates’i konuşturarak, diyalog şeklinde yazılmış bu kitapta; Platon, ideal bir devlet kurmaya çalışır. İyi, mutlu, doğruluktan yana adil bir devlet kurabilmek için gereken her detayı en ince ayrıntısına kadar sorgulayarak düşünür. Pek çok konuya değinir, toplumda yaşayacak olan grupları kategorize eder, sınıflara ayırır; yöneticiler, bekçiler (askerler/koruyucular), çalışanlar (işçiler, çiftçiler, zanaatkarlar). Sokrates, kurduğu bu devlet düzeninde, toplumdaki tüm bu insanların, nasıl müzikler ve masallar dinleyeceklerinden, nasıl besleneceklerine; nasıl spor yapacaklarından, nasıl eğitim alacaklarına kadar her şeyi planlar.
ÖZET:
Kitap, doğruluk, eğrilik; iyilik, kötülük kavramlarını irdeleyerek başlıyor ve kime dost, kime düşman denir? Sanat nedir? Erdem nedir? Devleti korumak için kişide bulunması gereken değerler nelerdir? Devlette yönetenler ve yönetilenler nasıl belirlenir? Devleti kurarken kadının yeri nasıl belirlenir? gibi pek çok soru soruyor.
Doğruluğu ararken, “doğruluk varsa, bir tek insanda olduğu kadar bütün bir insan topluluğunda da vardır. Peki, toplum bir tek insandan daha büyük bir şeydir diyemez miyiz? Öyleyse, daha büyük olan bir şeyde doğruluk, daha büyük ölçüde vardır. Onu orada görmek daha kolaydır. Onun için isterseniz, önce toplumda arayalım doğruluğun ne olduğunu. Böylece de en küçükte en büyüğe benzeyen yönleri buluruz.” der ve düzenli bir toplumun nasıl doğduğunu incelemeye başlar.
* Toplumun oluşma sebebi; insanın insana olan gereksinimidir.
* İnsanın gereksinimi yiyecek, barınma ve giyinmedir.
* Öyleyse çiftçi, duvarcı, dokumacı ve hatta bedenimizin başka isteklerini karşılayacak başka kişilere gerek olacak.
* Çiftçinin, mimarın, dokumacının, kunduracının kullanacağı araçları yapmak