Derler ki aşıklar sevgilileri tarafından yazılan satırları öpermiş, benimse içimden böyle bir şey gelmiyor , ayrıca el yazısını da çirkin buluyorum. Ama benim hükmüm bu satırlarda.
Hala niçin ağlıyorsun ? Ölmem gerektiği için mi ? Aşkın ölümden güçlü olduğunu bilmez misin ? Ölüm! Ölüm, nerede senin zehirli iğnen? Ağlamak yok , aksine mutlu
olmalısın , tıpkı benim gibi...