ERKEK
Sevgisiz, bıkkın, yavan, şaşkın, amaçsız biriysem... Sarhoşsam, çirkinsem, bütün suç bende mi ? Bembeyaz örtülü, aydınlık, güleç yüzlü insanların hepbirlikte yemek yediği bir sofrada oturmadım daha. Parkta, dolmuşta, deniz kenarlarında, ne zaman elele iki insan gördüysem; yüreğim hasetle, hınçla, öfkeyle doldu. Çünkü benim odam, sofam, mutfağım, eksikti hep bir şeyle... Bir şey işte... O şey yoktu hiç...
Ölüm o denli kesin ve acımasızdır ki kalan her şey anlamsızlaşır ve bu anlamsızlık yerini bir eğlenceye, akıl tutulmasına bırakır. Her kesimden insan kaçınılmaz olanı kutsayarak ölüme övgüler düzer.