Sonra ruhu onlara seslendi, dedi ki:
Kadim anamın oğulları, ey gelgitlerin süvarileri, Düşlerimde ne sık yelken açtınız. Şimdi de ben uyanırken geliyorsunuz, o uyanış ki benim en derin düşüm.
Bir gerçeği de yavaş yavaş anlıyordu artık; bu lanetli dünyanın kurallarına uyamıyordu işte bir türlü. Onun dilini, hukukunu, adaletini, işleyişini bilmiyordu, yabancısıydı, okyanusta kaybolmuş bir saman çöpüydü, yabaniydi..
Yılların geçmesine öfkelenme; gençliğe yakışan şeyleri gülümseyerek teslim et geçmişe. Ara sıra isyana yönelecek olsan bile hatırla ki, kâinatı yargılamak imkansızdır. Onun için kavgalarını sürdürürken bile kendi kendinle barış içinde ol. Görmeye çalış ki, bütün pisliğine ve kalleşliğine rağmen dünya yine de güzeldir.