"Güle bakarım, yıldızlara bakarım, yaratılışın
güzelliğine hayran kalırım, Yaradan'ın en
büyük, en güzel eseri olan insana, bilgiye açlık duyan beynine, sevgiye susamış olan yüreğine,duyularına, uyanışmış ya da doyuma ulaşmış tüm duyularına hayranlık duyarım."
Dedem hep anlatırdı: “Yaşam, şaşkınlık
verecek denli kısa. Belleğimi zorluyorum,
örneğin bir ata atlayan bir delikanlının, kötü
rastlantıları hiç hesaba katmasak da, mutlu bir
akışla ilerleyecek sıradan bir yaşamın yetersiz
kalabileceğinden korkmadan, en yakın köye
gitme kararını nasıl alabildiğine şaşırıyorum
şimdi.”