Aleyna
@admrtrk
16 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Hüseyin Nihâl Atsız - Deli KurtAlıntı
‘’Bir sipahi için ata binememek ne acı şeydi!’’
Hüseyin Nihal Atsız’dan okuduğum ilk eserdi Deli Kurt. Okuduktan sonra ne kadar doğru bir kitap seçimi yaptığımı fark ettim. Sonu beklediğim gibi bitmemiş olsa da gerçekten beğendiğim bir kitap oldu. Bu kitaba başladıktan hemen sonra tekrardan tarih bilgilerimi güncellemek istedim. En başından sonuna kadar oturup araştırmaya başladım Osmanlı tarihini, unuttuklarımı hatırlamak istedim. Sahi, sipahi olmak ne demekti? Yeterince bilmediğimi fark ettim. Bir Türk için ‘’ata binmek’’ ne demekti, tekrar hatırlattım kendime.
Bir Türk için sevda ne demekti?
‘’Bizim sevdamız, bozkırların rüzgarı kadar eski, kurt ulumaları kadar ulvidir.”
Osamu Dazai - İnsanlığımı YitirirkenAlıntı
‘’Bütün insanları sevmek istedim ama kendimi bile sevemedim.”
Dazai’den ilk okuduğum eserdi. Tam da hayattan keyif almaya niyetlendiğim bir yolculuğum sırasında okumaya başladım bu kitabı. Başlarda sadece kimlik karmaşası yaşayan birinin hayatını okuyorum sandım. İnsan ne garip değil mi? Okudukça kendimden parçalar buldum. Meğer ne çok çabalıyoruz sevilebilmek için her birimiz..
Yozo kendi kimliğini saklamak istediği için bambaşka biri olmayı seçti. Kendinden çok farklı, bambaşka birini yarattı insanlar onu sevsinler diye. Sevmeyi, sevildiğini hissedebilmeyi çok istedi. O kendini hiç sevemedi, zaten onu da pek sevmediler. Belki etrafında yakınları, tanıdıkları oldu. Fakat, o kendini hep çok yalnız hissetti. Büyüdüğü ailede sevgi öyle eksikti ki, Yozo kendini hiç sevemedi.
Sevgisizlik öyle bir boşluk ki, işte tam da bu yüzden Yozo bu dünyadan defalarca silinmek istedi. Keşke biraz olsun onu da olduğu gibi sevebilseydi insanlar.
Yozo iyi insandı, iyiydi ama bağımlılıkları vardı. Sevgi arayışındaydı..
Dostoyevski - Yeraltından NotlarAlıntı
“Mutluluk denen şey hayatta imkânsızdır; insan yalnızca acı çekerek kendini tanıyabilir.”
Dünya Klasiklerini okumaya onunla başladım. Onun eserleri öyle güzeldi ki en başta, çok da anlayamadığım yaşlardaydım. Hevesle okuyordum. Yeni kelimeler, cümle kalıpları, belki biraz Rusya o zamanlar nasıldı; merak içerisindeydim. Fakat, büyüdükçe anlamaya başladım ne anlatmak istediğini. Onu anlayamamayı çok isterdim..
Dostoyevski’nin hayatı, sürekli mücadele ve çelişkilerle doluydu. Küçük yaşlarda kaybettiği annesi, sert bir baba ile büyümesi; maddi zorluklarla savaşırken bir yandan kumara bulaşması ve sefalet içerisinde orta yaş denecek bir yaşta bu dünyadan göçüp gitmesi.. Ancak, yaşadığı tüm acılar ve zorluklarla insan ruhunun en karanlık köşelerini keşfetti.
Şimdi diyoruz ki, ne güzel eserler bıraktı bu dünyaya. Fakat, bilmiyoruz. Hiç bilmiyoruz hem de. Belki o hiç istemezdi bu denli başarılı olmak, öyle bir hayat yaşamak. Belki de o hiç bilmedi, mutluluk ne demekti..
Yaşar Kemal - İnce Memed 1Alıntı
‘’İnsanlarla oynamamalı. Bir yerleri var, bir ince yerleri, işte oraya değmemeli.’’
Yaşar Kemal’in okuduğum ilk eseriydi İnce Memed 1. Defalarca Toros dağlarını araştırdım sonra. Çukurova’nın her karışına merak duydum. Yaşar Kemal’in hayatını detaylıca araştırdım. İnce Memed’in hayatını yazarken acaba hayatında benzer neler gördü diye çok merak ettim. Çünkü insan bu kadar detaylarıyla anlatabiliyorsa bazı hisleri, bilindiktir o hisler. Okuyarak empati yapmayı deneriz ama yaşamadan asla bilemeyiz.
Ne yazık ki, İnce Memed’in de çok oynandı o ince yerleri ile, oraya değmeseydiniz keşke.
Reklam