Ayağa kalkar gider odamdaki aynaya bakarım . Aynalar resimler gibi yalan söylemez . Resimlerle oynadığımız gibi aynaların görüntüsüyle oynayamaz .. Aynadaki ben , bana acı acı gülümserken ben onun gülümsemesini anlamlı bulurum ...
şimdi odamda ışıklar sönük ,ben camın önünde , parlayan dolunaya bakıyorum , Dolunay milyonlarca değişik yaşama göz kırpar , ben ise kendi yaşamımı cımbızla alır önüne sererim .
Hayatım bana yabacı gelir bir anda , şaşırırım geçmişte yaptıklarıma .. yapmadıklarım için ise kendime kızarım , Bir an utanırım .. sonra öfkelenirim ve ardından durulurum ....
Duygularım farklı renklerde ,dolanırlar içimde başıboş , Aklım sınırsızca şeyler söyler , Dokunmayan derim bana , bu gece hatalarımla yüzleşme gecem , Bu gece kendimi sorgulama gecem , Bu gece kendimle toptan hesap görme gecem ...
Eleanor ,nereye gittiğini bilmesine rağmen harhangi bir düşüncesi olmadan aygın baygın yürüyordu . Bu kez takip edeceği bir ses yoktu , yolu izliyordu , Şehrin uğultusu dışında kafasının içi sessizdi , Çatık kaşlı alnı terliyordu , Soruları vardı ...