Ego kendisini sahip olmakla özdeşleştirir, ama sahip olmaktan duyduğu tatmin hissi oldukça sığ ve kısa ömürlüdür. Onun içinin derinliklerinde bir tatminsizlik, eksiklik ve "yeterli olmama" duygusu yuva yapmıştır. "Henüz yeterli şeye sahip değilim," diyen egonun asıl söylemek istediği şey, "Henüz ben yeterli değilim" dir.
Ego, sahip olmayı Var'lıkla eşit tutma eğilimindedir. Sahibim, öyleyse Var'ım. Ne kadar çok şeye sahip olursam, o kadar çok "ben" olurum. Ego, varlığını kıyaslamalarla sürdürür. Başkalarının sizi nasıl gördüğü, sizin kendinizi nasıl gördüğünüze dönüşür.