"Ve" özgürleştirir bizi. Duygu ve düşüncelerinin esaretinden kurtarır bedeni. Hafifletir. Bir duygu ile, bir düşünce ile birlikte -ne kadar bize rahatsızlık verse de- hareket edebileceğimizi gösterir. Zordur zor olmasına ve mümkündür. "Ve" zihnimizle aramıza mesafe koyar. Farklı olasılıkların farkına varmamızı sağlar.
"Ama" keskindir. "Ama", sen varsan ben olamam demektir. Hareket etmek için duygunun geçmesini, düşüncenin değişmesini önkoşul bellemektir. "Ama" hayat ile arana tek kelimelik bir duvar örmektir. Gücünü toplamak için verdiğin mola yerinden ziyade yolculuğuna son vermektir. Arzu etmediğin bir yere yerleşmektir. Oraya saplanıp kalmaktır.
İçinizde öyle kimseler var ki, yalnız kalmaktan korktukları için konuşkanları ararlar. Bu gibiler, yalnızlıklarının sessizliği, çıplak benliklerini kendi gözleri önüne sereceğinden korktukları için kaçmak isteğindedirler. Bazıları da, bilmeden ve farkına varmadan konuşarak bir gerçeği açıklarlar da ne söylediklerini kendileri anlamazlar. Kimileri de kendi içlerinde gerçeğe ermiş oldukları halde, bunu kelimelerle dile getiremezler.
Neşeli olduğunuz zamanlarda gözlerinizi yüreğinizin derinliklerine çevirirseniz, size sevinç veren şey uğruna bir zamanlar kederlenmiş olduğunuzu fark edersiniz.
Elinizdeki mallardan verdiğinizde çok az verirsiniz. Eğer canınızdan verirseniz gerçekten vermiş olursunuz. Zira mallarınız yarın onlara ihtiyacınız olur kaygısıyla sakladığınız ve koruduğunuz şeylerden başka nedir ki?