“Tıpkı yırtıcının iktidarının bir gün devrileceğine duyulan çocuksu inanç gibi. İşte izlemenin ikinci işlevi (ikincil de denebilir) bu arkaik inançların sömürüsüne dayanır. “ilan edilen kötülüğün sonu yakındır” izlenimi yarattığı için iktidarın altını oyuyorMUŞ gibi görünür. Oysa kaybeden sadece izleyicidir,seyirlik hale gelen hep kazanır.”
“Ama bir beklediğiniz varsa genellikle gelmez.Beklemek çünkü,bir olmazı oldurmayı umanların safdilliğidir.Gelecekler zaten kalbinizi yormadan gelir.Bekletmek,gelmeyeceklerin işidir.Bu yüzden en çok gelmeyecek olan beklenir.”