Azo

Bu acı ölüm değildi, düşünceydi, sersemleyen bilincinde dalgalanan düşünceydi. Ölüm acıtmazdı. O yaşamdı, yaşamın acıları, bu korkunç boğulma duygusu; bu yaşamın ona uygulanabileceği son darbeydi.
Reklam
Gitmek için fazlasıyla sabırsızdı.
Benim doğamda gerçeklik zorunludur ve burjuva gerçeklikten nefret eder. Burjuvazi korkaktır. O yaşamdan korkar. Ve tüm çaban beni yaşamdan korkutmaktadır. Beni kalıplaştırabilirdin. Beni içinde tüm yaşam değerlerinin gerçek dışı, sahte ve bayağı olduğu, ikiye dört boyunda bir kuş yuvası yaşamına sıkıştırabilirdin.
Aşk öylesine kaba bir şey midir ki ün ve toplumun ilgisiyle beslenmesi gereksin?
Kemiklerimin üzerinde aynı et, el ve ayaklarımda aynı on parmak var. Yeni bir güce ya da iyiliğe sahip değilim. Beynim aynı. Edebiyat ya da felsefede bir yeni genelleme bile yapamadım. Beni kişisel olarak kimsenin istemediği zaman olduğum aynı değerdeyim. Ve kafamı karıştıran şu, şimdi beni neden istiyorlar? Kuşkusuz beni ben olduğum icin istemiyorlar. Benim dışımdaki bir şey için, bende olmayan bir şey için! Bu şeyin ne oldugunu sana söyleyeyim mi? Bu elde etmiş olduğum tanımdır. Bu tanım ben değilim. O başkalarının düşüncelerinde yaşıyor. Ve yine sonra kazanmış olduğum ve kazanmakta olduğum para için. Ama o para ben değilim. O bankalarda ve Tom'un, Dick'in, Harry'nin cebinde duruyor. Ve sen bu tanıma ve para için mi şimdi beni istiyorsun?
Reklam