Nurun senin yüzündür
Şimdi şiir senin nurundur,
Önzce cennetti şereflendirdin ya adem,
Sonra yeryüzüne şeref verdin ya adem,
Nurdan indin gemiden dindin,
Yüce dağlar yeryüzünü kıvrarken,
Toprağın içindeki su,
Gökyüzü sana bakarken,
Bu bir azap ederken,
Allah seni affetti ya adem,p
O lokma sana haram kıclerıldı ya adem,a
İlk insan,
İlk Toprak...
Sen ve Havva annemiz bize ışık verildi yeryüzüne.
Sen geldin ilk insan ya adem,
Nurun Hz.ismail 'in nurundayken,
Çölde bir dua yükseldi ibrahim'deyken,
Rabbimiz dedi İbrahim;
Onlar kendi içlerinden biri gelecek;
Ve bu insanlara ümmet olacak ,
Onlara bir elçi gelecek ,
Amin dediler hep bir ağızdan binbir kelam,
Nurunla ellerini kaldırdı semaya,
Bıçak kesmedi,amin dedi İsmail çölde,
Hira dağında bir ses geldi ;
Oku dedi Cebrail aleyhisselam okuma bilmem dedi ya Muhammed...
Medine de adı uhuddur bir amin sesi yükseldi,
Tekrar etti Cebrail oku dedi,