Yazar kendi ülkesini, Çin’i ve başarısız yönetimi ütopik bir hikaye ile anlatmış. Dünyanın düzenini, ülkemde yaşananları çooook da güzel örtüştüren satırlar okudum.
Mars’taki Kedi insanların kültürleriyle, yozlaşan kurumlarıyla, cahillikleriyle, umarsız ve olanlara kayıtsızlıklarıyla ülkelerini yok olmaya sürükleyen süreci anlatan hikaye için karamsar denilmiş. Bu duyguyu edinmedim ve beğendim. “Bir ülkenin halkı insanlığını kaybederse, ülke de saygınlığını yavaş yavaş kaybeder” s.80