"Ah, bana toprak ver, yıldızlı gökyüzünün altında geniş topraklar
Beni tel örgülerin ardına hapsetme
Atımı, sevdiğim vahşi kırlarda sürmeme izin ver
Beni tel örgülerin ardına hapsetme
Bırak kendim gibi olayım, akşam melteminde
Ve dinleyeyim kavakların mırıltısını
Beni sonsuza kadar sür istersen ama senden ricam
Beni tel örgülerin ardına hapsetme"
Don't Fence Me In
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Mutsuz muyum ben? Değilim. Mutluyum o zaman. Mutlu muyum? İnsan şıp diye tanıyabilir mi mutluluğu? “Ah işte bu mutluluktur!” Kim diyebilir? Mutluluk durağan bir şeyse eğer, evet mutluyum. İçimde sessiz bir çöl, hiçbir yere gitmiyor. Mutlu olsam çöl mü derdim? İçimde çöl var demek, nereden çıktı bu? Mutlu olsam deniz mi olmalıydı; neşeli sesiyle dalga dalga köpüren, gün batımında bir deniz...”
Ah, bu insan yüzleri!.. Her şeyimizi bağladığımız, durmadan yanıldığımız, istediğimiz kadar bol hasletler, adilikler, iyilikler, kötülükler, delilikler, akıllılıklar, sevdalar yüklediğimiz insan yüzleri!