Çok güldüğünden değil, ağlayacağını bildiğinden damlıyor yaşlar. Her kelimenin kökü ölüm, bir bilen bulursam kafasını ağrıtacacağım, söz veriyorum.
Pencerem yok ki gölgeni göreyim. Adımlarını duyabilmek için kulaklarımı verirdim. Biraz bağırsan olmaz mı, bağırsak gölü mü sinene geçirdiğin?
Biz uyanınca düşlerimiz uyanır. Ah bi görebilsem hiçliği kollarım sıvanır. Hangi renk ya da nerede? Sesini nereye doğru tarar mesela. Bilmiyorum ki. Kavuşma isteğim ellerimde tutmadığım dünya(da) varlığım. Kaybetsem gelir misin doğru söyle?
Gece olunca ellerim uzuyor, biri durdursun, büyüklüğü vücudumu geçiyor. İncelen boynuma sarılıyor gökyüzü. Ne kadar büyüse de avucumun içine sığmıyor. Ay çok hoyrat, zincirlerini kırıyor. Ki ay değil mi gecenin kandırıkçısı? Nasıl hayatın ki sabahlarsa.
Ben uyurken yürüyor ağaçlar. Düşlerime koşup tabiatımı bozuyorlar. Kırlentim koyu kırmızı uyanıyorum, gözlerim şişmiş, kumunu boşaltıyor dolduran güneş. Her yer çamur. Böyle uyanmak istemezdim. Kim serpti bu vişnelerin tohumunu bahçeye? "Sen yarım ölü hâlisin İsmail." Şu kaşığın tersini görüyor musun? Gel de yardım et şurayı temizleyelim. Uyumak istemiyorum, uyanmak istemiyorum.
17 Haziran 2026 01.12
Benim küçüklük hayali astronotluk anca bir hayal kalacak 😂 Bazen uyumadan dua ediyorum Allah'ım beni rüyamda uzaya gönder vallahi çatlayacağım o kadar büyüleyici ki sonra ben uyuyorum ve gerçekten uzayda buluyorum kendimi 😂
Ah astronot olmak vardı:) düşüncesi bile midemde kelebekler uçuşturuyor. Desem ki NASA'ya denek olarak beni gönderin Ay'a, gezegenlere yeterki göreyim ya oksijen tüpü bile vermeyin şu gözüm bi görsün hele 😂
Neyseki şu güzel görüntüler var dicem de fakiri yine sevindirmiyor. Bir ah da teleskopun olmayışına çekelim😂
Bu görüntüye bir fakir sevinmesi ekleyelim ya en azından gördüm yani göremeyenler de var :)
Bugünkü olay Gezegenlerin buluşmasıydı vallahi çok güzeldi içim gitti 💙
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Ah bir bilsen, tinde gerçekleşen bu savaş, ne çetin ne yorucu bir savaştır!
Ölümsüz denilen tinler gögün en yüksek
noktasına/gögün en üstüne (TÒV SÈ
ÜntEpoUpáviov tónov) varınca dışarıya
çıkarlar ve gökkubbenin tepesinde (av
пр[ ä) dururlar. Dönüşün devinimiyle onlar da devinirler, böylece gökkubbenin ötesindeki hakikatleri (åлn0èç) temaşa eylerler. Şimdiye değin hiçbir şair gögün otesini şakımadı, bundan böyle de hiçbiri geregince şakıyamayacak! Bununla birlikte ben size ORAYI tanıtmaya çalışacağım."
(Platon, Phaidros 247 b-e)
İskender pala aşk hikayesi
"Tam bir yıl oldu bahtımın parıltısı, bugün tam bir yıl oldu...
Sensiz geçen bir yıl, ey ruhumun ilacı...
Bunun ne anlama geldiğini kalbim sana nasıl anlatsın?
Sense hala benden utanıp yüzünü toprakla örtüyorsun. Niçin gizlenirsin benden?
Az bulunur bir ışıktın sen, hayatımı aydınlatan. Neden yumdun gözünü Kaknuşşaaam? Ölüm! Ah ölüm!.. Hayatla birlikte varsın sen ey ölüm, yokluğunsa insanla birlikte...
Bütün canları kuşatırsın, titretir ve üşütürsün.
Gel şimdi de beni kuşat, sevindir ruhumu.
Başkası için ayrılık sayılsan da benim için vuslatsın...
Ölüm, gir koluma, götür beni nuruma!"
"Bu o kadar kolay olaydı, buraya kürek ve kazmayla gelirdim ben Dülger Bahşı!"
Motive:]
Sanma ki göklere düştüm ah
Gökyüzü üstüme düştü ah
Hem yakın hem uzak biz gibisin
Hep yanımda güçlü kal
Güçlü görünen hep düştü
Yok bi' çözüm bulduysan benimle paylaş artık
artık anlatmayın masal, göz yaşım gözümde soğudu bak
Mektup!
Yazdığım kaçıncı mektup, yaktığım kaçıncı ah
Yazdığım kaçıncı şarkım, kulaklarından uzak
Çok zor geceler, zor gecelerle bu kaçıncı dans
Kaçıncı dans
Aşk ile büyümüş doğan bu gündüzün üstü ay
Yazdığım kaçıncı mektup, yaktığım kaçıncı ah
Mektup!
Yazdığım kaçıncı şarkım, kulaklarından uzak
Çok zor geceler, zor gecelerle bu kaçıncı dans
Kaçıncı dans
Aşk ile uzayan doğmuş bu gündüzün tepesine ay
[UZI:]
Hep dik durdun diye bu mektubum sana
Her yanda izin var mecburum sana
Kayan bu yıldızı kim durmaz?
Öfkeli bu yetenekler, yaratıcı maraz
Ödesek bedel güler kahpeler
Düşündüm boşalan hep elalem ne der
Ah Neyzen Tevfik
“Dağladı ciğerci ciğerimin yarasını ciğerparem veriver ciğercinin parasını”
Neyzen Tevfik, parası olmadığı halde aç olduğu için ciğerciye girer ve iki porsiyon ciğer yer sonra da garsonu çağırarak parasının olmadığını, sonra vereceğini söyler.
Şef garson kabul etmez, ya parayı verirsiniz
ya da bu gün bulaşıkları siz yıkarsınız der.
Neyzen :
-“Öyleyse arka sokakta bir dostum var, bir pusula yazayım ona götürün parasını o verir”
Şef garson :
-“Tamam ben giderim”
Şef garson arka sokaktaki kişiyi bulur ve;
-“Efendim, bu pusulayı size Neyzen bey gönderdiler”
Neyzenin dostu, pusulayı okuyunca tebessüm eder ve kaç porsiyon ciğer yediğini sorar.
Garson :
-“İki porsiyon efendim”
Dost, üç porsiyon parası vererek:
-“Bir porsiyon daha yesin”
Şef garson meraklanır:
– “Efendim çok merak ettim, pusulada ne yazdığını söyleyin.
Dost pusulayı uzatır.